Ayol jigarining yarmini eriga berdi

Uning ta’kidlashicha, bunday amaliyotlarning hududlarda yo‘lga qo‘yilishi yuqori texnologiyali tibbiy xizmatlarni aholiga yaqinlashtirish imkonini beradi. Shuningdek, mahalliy mutaxassislar ham bunday murakkab operatsiyalarni bajarish bo‘yicha tajriba orttiradi.

Jigar transplantatsiyasi juda murakkab jarrohlik amaliyoti hisoblanadi. Operatsiya vaqtida bir vaqtning o‘zida ham donor, ham bemor operatsiya qilinadi. Bu esa shifokorlar jamoasidan katta mas’uliyat va ko‘plab mutaxassislarning hamkorligini talab qiladi.

Ma’lum bo‘lishicha, ushbu operatsiyaga uch oy davomida tayyorgarlik ko‘rilgan. Sherzod Jo‘rayevga turmush o‘rtog‘ining jigarini ko‘chirib o‘tkazish amaliyoti qariyb 12 soat davom etgan va muvaffaqiyatli yakunlangan.

Ma’lumotlarga ko‘ra, 2025 yilning o‘zida Milliy tibbiyot markazida 150 ta jigar transplantatsiyasi amalga oshirilgan. Navoiy viloyati esa bunday murakkab operatsiya o‘tkazilgan oltinchi hududga aylandi.

Shifokorlar jamoasi qariyb yarim kun davomida operatsiya xonasida ishlashdi.

Operatsiyadan keyin Sherzod Jo‘rayev uchun eng katta yengillik – gapira olish imkoni bo‘ldi.

“Ayolim donorlik qilaman degan paytda avvalo o‘zim qarshilik qilganman. Bolalarimizni o‘yladim. Agar ikkimiz ham operatsiyadan sog‘lom chiqmasak, ularning taqdiri nima bo‘ladi, deb xavotirlandim.

Ammo ayolim qaroridan qaytmadi. Kasallikka qarshi birga kurashamiz, deb yonimda turdi.

Narkozdan chiqqanimdan keyin birinchi izlaganim u bo‘ldi. Uni ko‘rdim, yonimdagi krovatda yotar ekan. Ikkimiz ham operatsiyadan yaxshi chiqdik. Shunday ayolni bergani uchun shukur qilaman”, - deydi u.

Operatsiyadan keyin Nargiza Ro‘ziyeva o‘zini yaxshi his qilayotganini aytdi. Uning so‘zlariga ko‘ra, bu qarorni qabul qilish oson bo‘lmagan, ammo u turmush o‘rtog‘ini yolg‘iz qoldirishni tasavvur ham qila olmagan.

“Avvalo Allohga shukur qilaman. Keyin yaqinlarimiz, farzandlarimiz va duo qilib turgan odamlarning qo‘llab-quvvatlashi bizga kuch berdi. Albatta, qo‘rquv bo‘ldi, yig‘lagan paytlarim ham bo‘ldi. Lekin baribir qalbimda ishonch bor edi – biz bu sinovdan o‘tamiz deb ishonardim.

Turmush o‘rtog‘im avval donorlikka qarshi bo‘ldi. Bolalarimiz haqida o‘yladi, mening sog‘lig‘imdan xavotir oldi. Qat’iy turdim, agar shu holatga men tushganimda siz ham o‘zingizni ayamagan bo‘lardingiz. Chunki oilada bir-birini asrash – eng katta burch, dedim.

Operatsiyadan keyin ko‘zimni ochganimda birinchi so‘raganim turmush o‘rtog‘im bo‘ldi. Uning tirikligi, sog‘lomligi men uchun hammasidan muhim edi.

Men bu ishni qahramonlik deb hisoblamayman. Bu – oila uchun qilingan oddiy burch. Agar oilada muhabbat va ishonch bo‘lsa, inson har qanday sinovdan o‘ta oladi. Ayniqsa, oilani saqlab qolish uchun ayol kishi sinovlarga bardosh berishi, qiyinchiliklarga tayyor turishi lozim.

Biz go‘yo hayotga qaytadan kelgandek bo‘ldik. Endi yanada kuchliroq yashaymiz, farzandlarimiz bilan baxtli hayot kechirishni istaymiz”, - deydi Nargiza Ro‘ziyeva.

Bu voqea inson qalbidagi muhabbat va sadoqat ba’zan tibbiyotning eng murakkab amaliyotlariga ham kuch bag‘ishlashini yana bir bor ko‘rsatdi. Navoiydagi bu operatsiya nafaqat bir oilaning hayotini saqlab qoldi, balki hududlarda ham yuqori texnologiyali tibbiy amaliyotlarni amalga oshirish mumkinligini ko‘rsatdi.