“Yirik summalardagi oldi-sotdilarni naqdsiz şaklga ötkazişni tuşuniş mumkindir, lekin ayrim maişiy tovarlarni naqd pulga sotib olib bölmasligi mantiğini tuşuna olmadim. Bu çeklov – iqtisodiyot uçun ulkan xarajat degani, bu xarajat evaziga jamiyat nima oladi?”

Eron uruşi fonidagi iqtisodiy beqarorlik va narxlarning tebranişi, Özbekistonda naqdsiz tölov tizimiga ötilişi va aholi daromadlari.

Kun.uz muxbiri uşbu iqtisodiy mavzularni Abu Dabidagi Nyu York universiteti professori Behzod Hoşimov bilan muhokama qildi.

Suhbatni töliq şaklda video orqali tomoşa qilişingiz mumkin. Quyida iqtisodçining 1 apreldan kuçga kirgan naqdsiz tölov talablari yuzasidan bildirgan oid fikrlari keltirib ötiladi.

“Evaziga nima olamiz?”

— Men bu çoraning mantiğini tuşunmayapman. Odamlar yoqilği sotib oliş uçun naqd pulini majburan bank hisoblariga qöyişi kerak bölyapti. Bu – vaqt oladigan narsa. Ya’ni siz naqd pulingizni kartaga tuşiriş uçun nafaqat komissiya tölaş orqali, balki vaqt sarflaş orqali ham xarajat qilasiz.

Naqd pulni bankomatga solgani uçun pul oliş – menimça, unikal, özbekça eksperiment bölsa kerak. Men kamdan kam körganman bu narsani. Beş-oltita mamlakatda bankomatga naqd pul kiritganman, lekin Özbekistondan boşqa joyda buning uçun komissiya olişganini körmaganman.

Asosiy masala şundaki, biz bu xarajat evaziga nima olamiz, foydasi nimada degan savolga men javob topa olmayapman. Millionlab odam yoqilği şoxobçasiga borişdan oldin qölidagi pulini kartaga tuşirib olişi kerak bölyapti. Bu – jamiyat uçun ham, insonlar uçun ham, iqtisodiyot uçun ham vaqt nuqtayi nazaridan katta xarajat. Ya’ni odamning qimmatli vaqti ketadi, bu vaqtning ham narxi mavjud. Bu – juda katta iqtisodiy şikast. Lekin şunga yaraşa biror foyda bölsa, buni tuşuniş mumkin. Biz jamiyat sifatida köplab qoidalar kiritişimiz, natijada iqtisodiy şikast bölişi mumkin, lekin öşa qoidadan keladigan foyda va yöqotiş tarosiga qöyilsa, foyda ança ustun keladi. Ayrim maişiy tovarlarga nisbatan naqdsiz tölov qoidasiga kelganda esa, biz şunça yöqotişlar evaziga nima olişimizga tuşuna olmayapman.

Davlat kartaga pul kiritişdagi komissiyaga aralaşa olmasligi, banklarni nol komissiya örnatişga majburlamasligi töğri bölişi mumkin, çunki bu – bozor. Lekin insonlarning imkoniyatlarini çeklaşda mantiq qanaqa? Inson qölidagi naqd puliga maişiy narsalar sotib ololmaydigan qilib qöyildi.