«Қашқадарё вилоят ҳокими совға қилган уй берилмади»: автофалокат сабаб ногирон бўлиб қолган собиқ футболчи мураккаб аҳволда
|16:44 / 22.02.202048 61612 мин
2007 йил, январь. Қаҳратон қиш кунларидан бири. Қаршининг «Насаф» ҳамда Ўзбекистон миллий жамоаси сафидаги ўйинлари билан танилиб улгурган 24 ёшли Камолиддин Кенжаев 2006 йилги чемпионат якунида бронза медалига эга чиқиб, совриндорларни тақдирлаш маросимида иштирок этиш учун клуби билан бирга Қаршидан поездда Тошкентга жўнаб кетиши лозим эди.
Уйланганига ҳали кўп бўлмаган янги куёв яхши ниятлар билан эрта саҳарлаб «Matiz» автомашинасида қишлоғидан чиқиб, Яккабоғдан Қарши томон ҳаракатланиб келаркан, Хонободга етар-етмас, музлаган қорли трассада уни қувиб ўтган юк автомашинасининг изғирин шамоли сабаб қуюқ туман ва кўриш даражаси пасайиб кетганлигидан йўлнинг бурилиш қисмида бошқарувни йўқотиб, автофалокатга учради...
У кўзини очиб, совуқдан ҳушига келгач, пастликка қулаган машинасидан чиқишга ҳар қанча уринмасин, оёқларини ҳис этмасди. Минг афсуски, қандайдир сониялар орасидаги бахтсиз ҳодиса оқибатида умуртқа поғонаси синган футболчи олам-олам орзуларидан ҳам айрилган эди...
К.Кенжаевнинг оилавий архивидан
...Орадан 13 йил ўтди. Яқинда Қашқадарёга сафар қилган Kun.uz ва Tribuna.uz сайти мухбирлари воҳа оралаб, Ўзбекистоннинг яқин ўтмишдаги энг яхши чап қанот ҳимоячиларидан бири, тўрт карра совриндор Камолиддин Кенжаев ўсиб-улғайган Яккабоғнинг чекка қишлоқларидан бири Совуқбулоқда бўлдик. Мақсадимиз 2000-йиллар бошида ўзбекистонлик мухлислар қалбидан жой олган собиқ футболчининг бугунги ҳаёти билан танишиш, ҳол-аҳвол сўраш эди. Таассуфки, кечагина мухлислар олқиши остида вилояти, мамлакати шарафини муносиб ҳимоя қилиб юрган йигитнинг бугунги оғир аҳволи киши дилини хира қилади. Қишнинг совуқ кунларини оиласи билан битта хонада қўлбола ясалган печда ўтказаётган Камолиддин тўшакка михланиб қолганча, бизни хижолатли, аммо очиқ юзда қарши олган бўлса-да, аслида йиллар давомида ўзбек футболи айвонидан четда қолиб, не-не азоб-уқубатларни бошдан кечирган бу йигитнинг кейинги тақдирига шунча пайт бефарқ бўлганимиздан ич-ичимиздан хижолат чекдик.
Қишлоқ майдонидан профессионал футболга...
Суҳбатни бошларканмиз, дастлаб Камолиддин футболдаги илк қадамлари, катта футболга ўтиш дамларини ёдга олди.
— Болалигимдан футболга қизиққанман. Қишлоғимизда куни билан тўп ортидан югурардим. 1997 йил акам Яккабоғ туманимизнинг жамоасида шуғулланар, бир йил ўтиб, 16 ёшимда мен ҳам ушбу жамоа сафида иккинчи лига ўйинларида майдонга туша бошладим. 1999 йил тумандаги ўйинларимдан бирини Курасов фамилияли назоратчи ҳакам кўриб қолиб, «Насаф» мураббийларига тавсия қилган экан. Кўп ўтмай, «Насаф» ёшлар жамоасига таклиф этилиб, мени синовдан ўтказишгач, 17 ёшимда бу клуб аъзосига айландим.
Мавзуга оид
«Насаф» ва «Машъал»даги фаолияти ҳақида
— Ёшлар жамоасидаги икки йиллик фаолиятимдан кейин 2002 йилдан бошлаб, клубнинг асосий таркиб футболчисига айландим. Кучли таркибга киришиб кетиш осон бўлмаганди. Чунки жамоа совринли ўринлар учун кураш олиб борарди. Орада 2005 йил Муборакнинг «Машъал» клуби Осиё чемпионлар лигасига йўлланма олгач, вилоятимиз ҳокими, раҳматли Нуриддин Зайниев қарорларига кўра, мен, Ботир Қораев, Зафар Холмуродов учаламиз «Машъал» клубига ўтиб, жамоа билан ОЧЛда иштирок этгандик. Кейин яна «Насаф» сафига қайтиб, совриндор бўлгандик. Умуман олганда, «Насаф» сафида Олий лигада 4 марта бронза медали соҳиби ва Ўзбекистон кубоги финалчисига айлангандим.
Олимпиада учун кураш ва миллий жамоа сафидаги ўйинлари ҳақида
— 2000 йилдан Ўзбекистон ёшлар ва олимпия жамоасидан таклиф ола бошлагандим. Эсимда, 2002 йил Равшан Ҳайдаров қўл остида Ўзбекистон олимпия жамоаси сафида Пусанда ўтган Осиё Ўйинларида иштирок этгандим. Ватанимиз байроғи остида тўп сурган ҳар бир дақиқани фахр билан эслайман. Олимпия жамоасидаги фаолиятимдан кейин автофалокатга учраганимга қадар Ўзбекистон миллий жамоасидан мунтазам таклиф олиб турардим. Ўшанда менинг позициямда Николай Ширшов тўп сурарди, унга доим ҳавас қилиб, унинг ўрнида муносиб тўп суришга интилгандим. Энг катта орзуим миллий жамоамиз сафида жаҳон чемпионатида иштирок этиш эди. Афсуски, бахтсиз ҳодиса оқибатида, 2006 йилги таклифлар миллий жамоамиздаги сўнгги чақирувлар бўлган экан…
Эслашни ҳам истамайдиган воқеа ҳақида
Суҳбат давомида Камолиддин ўзи учун ҳар қанча оғир бўлмасин, ҳаётидаги энг бахтсиз кун ҳақида гапириб берди.
— 2006 йил Олий лигада бронза медалларига эга бўлгандик. Одатда, мавсум якунида тақдирлаш маросими ўзимизда ўтарди, ўша йил ЎФФ тақдирлаш маросимини Тошкентда ўтказишга қарор қилди. Ўшанда уйда дам олишда эдим, Қаршига ўз машинамда йўл олдим. Қалин ёққан қор сабаб Хонободдан ўтаётганимда автофалокатга учраб, чуқурликка тушиб кетганман...
Клуб тезда хабар топгач, даволашга кўп ёрдам берганди. ЎФФ ҳам орадан икки йил ўтиб, ҳакамлар қўмитасида ишлайдиган Бобур Ҳайдаров орқали моддий ёрдам бериб кетганди.
«Футбол кўриб қийналаман…»
— Албатта, футболдан четда қолиш осон бўлмади. Ичимдан нималар ўтганлигини ўзим биламан. Ҳаттоки ётиб футбол кўриб қийналаман, ўзимнинг ҳам ўйнагим келади. Аммо бу тақдир, нима ҳам қила олардим, сабр қилишим керак. Вақти келиб, ҳаммаси яхши бўлиб кетишига умид қиламан.
«Насаф»дагилар имкон қадар хабар олиб туришади, қолганлари билан телефон орқали гаплашиб турамиз. «Пахтакор»дан Одил Ҳамробеков, Шерзод Аъзамовлар бор, ҳол-аҳвол сўраб туришади. «Насаф» клуби ҳам моддий ёрдам бериб туради, ташлаб қўйгани йўқ. Барчаларига раҳмат дейман.
«Ҳоким Қаршидан квартира совға қилди, аммо менга берилмай қолди»
— Хабарингиз бўлса, 2006 йилда Ўзбекистон чемпионатида бронза медалини қўлга киритганимиздан кейин мавсум якунида уйлангандим. Ўшанда Қаршидаги ўйинларга Яккабоғдан қатнашим боис, собиқ вилоят ҳокими, раҳматли Нуриддин Зайниев жамоада 6 йилдан буён фаолият олиб бораётганим, бронза медалига эга чиққанимиз ва Ўзбекистон миллий жамоасига таклиф этилганимни инобатга олиб Қарши марказидан квартира совға қилганлигини эълон қилди. Ҳамманинг олдида уй берилди, дейилди, кейин эса автофалокатга учраганимдан сўнг уй берилмай, қолиб кетди. Кўп марта тегишли жойларга хат билан мурожаат қилдик, аммо бесамар бўлди. Яқинда вилоятимиз янги ҳокими Зойир Мирзаевга ҳам хат билан чиқдик, мурожаатимиз бу сафар ўз ечимини топишига умид қиляпмиз.
«Насаф» ўйинига охирги марта икки йил олдин боргандим...»
— Олдинлари «Насаф» ўйинларига мунтазам боришга ҳаракат қилардим, аммо охирги йилларда даволаниш жараёнлари кўпроқ бўлгани учун икки йилдан буён собиқ жамоам ўйинини стадиондан томоша қила олганим йўқ. Ўзимни ҳам ичим қизийди, боришга интиламан. Шунга қарамай, «Насаф» бош мураббийи Рўзиқул Бердиев, Зафар Холмуродовлар билан алоқада бўлиб тураман. Ўзбек футболини ҳам кузатиб, хабардор бўлиб бораман.
Охирги бор футболчи ёки мураббийлардан ким ҳолимдан хабар олди?
Қўнғироқ қилиб туришади, аммо йўлимиз чапроқ бўлгани учун учрашмаганимизга ҳам анча бўлди. Қаршидан уй берилса, футболдаги дўстларим, танишларим билан учрашиб турардим.
«Равшан Эрматов қизил карточка берганди...»
— Футболимизни ОАВ орқали мунтазам кузатиб бораман. Миллий ва олимпия жамоаси ўйинларини ҳам томоша қилдим. Олимпиадага бориш учун озгина омад етишмади, деб ўйлайман. Аслида жамоамиз турнирда яхши ўйин кўрсатди. Ўзбекистон футболида охирги йилларда яхши ўзгаришлар бўлди. Равшан Эрматовнинг ЎФАда биринчи вице-президент сифатида иш бошлаши ҳали ўз мевасини беради. Сабаби, Эрматов кўп йиллардан буён ички чемпионатларимизда ишлаб, барча муаммо ва камчиликлардан хабари бор. Эсимда, Равшан ака 2006 йил эди, «Насаф» — «Нефтчи» учрашувида қизил карточка бериб, майдондан четлатганди. У кишини самимий инсон сифатида эслайман.
«Қишлоғимизда иқтидорлар кўп, уларни тарбиялаш учун майдон керак»
— Келажакдаги режа ва мақсадим, қишлоқларимиздан янги иқтидорларни кашф қилиш. Биласиз, бизда талантли болалар жуда кўп. Аммо, уларни яхши футболчи қилиб тайёрлаш учун қишлоғимизда майдон йўқ. Агар, ер ажратилиб, футбол майдони қуриб берилса, имкон қадар мураббий сифатида «Насаф» ва юртимиз шарафини ҳимоя қиладиган янги футболчиларни кашф қилишга киришардим.
«11 йил деганда Худо фарзанд берди»
— Оилали бўлганимдан кейин, оғир дамларни бошдан ўтказган бўлсам-да, Худога минг марта шукур дейман — 11 йил деганда Аллоҳ фарзанд берди. Ўғлимга Козимбек деб исм бердик. Фарзандимни энг аввало яхши инсон ва юртини муносиб ҳимоя қиладиган футболчи қилиб тарбияламоқчиман. Ота-онамни йўқотганимга 2-3 йил бўлди. Маҳалла, қишлоқ аҳлидан нолимайман, эътиборсиз эмас. Ота уйимда аёлим ва ўғлим билан яшаб келяпман, — дейди Камолиддин Кенжаев биз билан суҳбатда.
Очиғини айтиш керак, Камолиддин Кенжаевнинг ҳол-аҳволини сўраб, шарт-шароитлари билан танишгач, унинг ҳозиргача оғир синовларни бошдан кечираётганлигини англадик. Шунда ҳам барчасини сабр ва тоқат билан енгиб ўтишга интилаётганлигини кўриб, унинг ва оиласининг матонатига қойил қолмай илож йўқ.
Аммо, танганинг бошқа томони ҳам борки, бугун Камолиддин ийманибгина минг истиҳола билан камера олдида айта олмаган кечмишларини айтишимиз лозим. Ҳар ҳолда кечагина юрт байроғи остида майдонда жавлон урган йигитнинг йиллар давомида беэътибор қолдирилганидан беихтиёр саволлар маржон мисоли терилиб келаверди. Бугунги кунда спортчи ва футболчилар ҳукумат томонидан рағбатлантирилаётгани, Суперлига клубларига миллиардлаб бюджет тайинланаётган бир пайтда, наҳотки ўз вақтида юрт ва вилояти шаънини муносиб ҳимоя қилган йигит ногиронлиги сабаб тақдир ҳукмига ташлаб қўйилаверади?
Тўғри, «Насаф» собиқ футболчиси учун ҳар ойда маълум миқдорда ёрдам пули бериб туради, ногиронлик нафақаси бор, аммо бир рўзғорнинг бошлиғи бўлган, тўшакка михланган, аёли эса садоқат билан куну-тун турмуш ўртоғига суянчиқ бўлиб турган ибратли оиланинг на рўзғорига, на дори-дармонига етади. Ҳар ойда икки марта қишлоқдан 85 км узоқликдаги Қарши шаҳрига бориб даволаниш муолажаларини олиб қайтиш ҳам яхшигина сарф-харажатни ташкил этади. Умид қиламизки, Қашқадарё вилояти ҳокимияти берилиши керак бўлган уй масаласида, Ўзбекистон футбол ассоциацияси ва футбол клублари эса моддий ёрдам борасида Камолиддин Кенжаевни ёлғизлатиб қўйишмайди.
Камолиддин Кенжаевга молиявий ёрдам бермоқчи бўлганлар унинг UZCARD шахсий пластик рақамига маблағ ўтказишлари мумкин:
