Бу қишлоқнинг барпо бўлишига Аҳмаджон Одилов сабабчи бўлган. Ўтган асрнинг 70–80-йилларида Поп туманида амалга оширилган кўплаб бунёдкорлик ишларини кекса авлод вакиллари ўша вақтларда туманнинг агросаноат комплексига раҳбарлик қилган Аҳмаджон Одилов номи билан боғлайди.
Маҳаллада истиқомат қилувчи Турғунали Мавлонов аҳолининг асосий қисми Фарғона вилоятидан кўчиб келганини айтди. Унинг сўзларига кўра, қишлоқ қурилиши аввалида Шароф Рашидов шахсан тамал тоши қўйиб берган экан.
Навбаҳорликларнинг катта қисми шоличилик билан шуғулланади. Бунга сабаб – ер ости сувларининг ер устига ўта яқин жойлашгани.
Қишлоқ аҳли қиш кунлари шолидан гуруч олиб, тирикчилик учун бозорга олиб бориб сотишади. Биз ҳам шоли тегирмонида гуруч ажратиш жараёнига гувоҳ бўлдик.
Баҳодир Қурбонов авваллари тирикчилик учун четга ишлагани қатнар эди. Карантин баҳонасида ўтган йили 1 гектар ерга шоли эккан. Ҳосили баракали бўлиб, 6 тонна шоли олган.
Унинг сўзларига кўра, яхши меҳнат қилган деҳқон 1 гектардан 40–50 миллионгача даромад олиши мумкин. Бир неча ой давомидаги заҳматлари натижасида албатта.
Маҳаллада яшовчи Раҳмонали Узоқов – собиқ овчилардан. Уйи қишлоқнинг чеккасида жойлашган. Овчилигидан эсдалик сифатида узоқ йиллардан бери ўрдак боқади.
Баъзида ёш овчилар ўрдаклардан ижарага олиб туришади. Ов давомида ёввойи ўрдакларни чақириш учун хўрак сифатида фойдаланишади. Раҳмонали аканинг ўғиллари эса деҳқончилик билан шуғулланади.
