Оила — кишан эмас, ҳаётий зарурат, орзуларга етишдаги қўш қанот эканини англаган инсон ҳаётда ҳақиқий бахтни ҳис этиб яшайди. Жуфтини тушунган турмуш ўртоқ аёл киши учун ҳам, эр киши учун ҳам саодат калитидир.
Эр-хотин бир-бирининг шахс сифатида ривожланишига кўмаклашар экан, аслида ўзи, болаларининг бахтли келажагини таъминлашга замин яратаётган бўлади.
«Ҳаётий ҳикоялар» рукнимизнинг бугунги қаҳрамони Ситора ҳам турмуш ўртоғининг қўллаб-қувватлаши орқали ўзини шахс сифатида ривожлантираётган аёллардан. Олий маълумотга эга бўлмай туриб саккиз йил давомида дарс бергани, қўлида фарзанди билан ўқишга қандай киргани ҳақидаги кечмишларини қаҳрамонимизнинг тилидан тинглаймиз.
* * *
«Оиламизда ҳамма спортчи: икки акам, опам, сингилларим. Фақат мен спортга қизиқмадим. Болалигимдан ҳамма хола-хола ўйнаса, мен ўқитувчи бўламан, дафтарларингизни текшираман, дер эканман дугоналаримга.
Дам олиш кунлари бир вараққа ҳеч ким безовта қилмасин, деб ёзиб хонамнинг эшигига ёпиштириб қўяр эканман-да, эшикни ёпиб қўярканман. Онам аста очиб қарасалар, дарс қилиб ўтирган бўларканман. Яна бир қарасалар — китобларимга бош қўйиб ухлаб қолган бўларканман.
Мактабда ўқиб юрган вақтларим ҳам диктантларни устозларим менга ишонишарди. Синфдошларимдан ўзим диктант олардим. Бундан ҳам фахр, ҳам қувонч ҳиссини туярдим. Ўқишни қизил шаҳодатнома билан тамомлаб, педагогика коллежига ўқишга кирдим.
Бошланғич таълим йўналишида ўқирдим. Иккинчи курслигимда яхши ўқиганим учун 15 минг стипендия олганим ҳам эсимда. Стипендия олганимни эслайман, лекин у коллежнинг аълочи ўқувчиларни рағбатлантириш учун ички стипендиясимиди ёки вилоятимизда шундай қилинганми, эслолмайман. Пахтага чиққан, жамоат ишларида фаол бўлган курсдошларимиз ҳам стипендия олишарди.
Моддий рағбат ҳам ўзимнинг қизиқишим сабабми, хуллас коллежда ҳам аъло баҳоларга ўқидим. Иккинчи марта ҳам ўқишни қизил диплом билан тамомладим. Катта қилиб имтиёзли деб ёзиб қўйилган алвон рангли дипломимни олганимдаги ичимга сиғмаган қувонч ҳисси ҳамон эсимда.
Амалда ҳеч қандай имтиёз бермаса ҳам кўпчиликнинг ичида бир нечтагина қизил диплом олган ўқувчилар қаторида бўлиш бошқача-да.
Ўша йили университетга контракт асосида ўқишга қабул қилиндим. Иккала синглим ҳам гепатит бўлиб қолган, онам уларнинг парвариши билан банд. Отам ва акаларимнинг ишлари ҳам юришмай турган вақт эди.
Контракт қоғозимни кўтариб келганман. Онам «қизим, ҳозир аҳволимизни кўриб турибсан-ку, шошмай тур» деганлар. Шу гап етган. Қайтиб бу ҳақда оғиз очмаганман. Уйдагиларимни қийнагим келмаган. Ҳужжатларимни қайтариб олиб, мактабга ишга кирганман.
