Бир неча кун олдин Статистика агентлиги Ўзбекистондаги демографик ҳолатга оид йиллик ҳисоботини эълон қилди. Унда келтирилишича, 2024 йилда Ўзбекистондаги 14 та ҳудудга хориждан ва республиканинг бошқа ҳудудларидан жами 241,8 минг одам кўчиб келган. Шундан 2229 нафари хорижий мамлакатлардан кўчиб келганлар, қолгани – ички миграция.

Бу тенденциянинг эътиборни тортадиган жиҳати шундаки, Тошкент шаҳри (92 минг) ва Тошкент вилоятига (32 минг) кўчиб келганлар улуши – умумий кўчиб келганларнинг 51,5 фоизини ташкил қилган.

Тўғри, бундан 5-6 йил олдин ҳам ушбу ҳудудларга кўчиб келиш кўрсаткичи баланд бўлган. Чунки узоқ йиллар Тошкент шаҳри ва Тошкент вилояти учун алоҳида прописка тартиби мавжуд эди. Ҳозир эса, прописка чекловлари бекор қилинишининг бирламчи таъсири анча ўз кучини йўқотган бир пайтда, пойтахтга интилишнинг юқорилигича қолаётгани қатор иқтисодий ва ижтимоий омиллар билан боғлиқ бўлиши мумкин.

Ошиб бораётган ҳудудий тенгсизлик

Ўтган йил якунларига кўра, аҳоли жон бошига тўғри келадиган умумий даромадлар бўйича энг юқори кўрсаткич Тошкент шаҳрида (60 млн 594 минг сўм), энг паст кўрсаткич эса Наманган вилоятида (16 млн 849 минг сўм) қайд этилган. Уларни шартли равишда энг бой ва энг камбағал ҳудудлар деб олсак, ўртадаги тафовут 3,6 баробарга етган.

Бу кўрсаткич олдинги йилларда қуйидагича бўлган:

  • 2018 йил: Тошкент (16,2 млн сўм) / Қорақалпоғистон (6,3 млн сўм). Фарқ – 2,57 баробар;
  • 2019 йил: Тошкент (20 млн сўм) / Қорақалпоғистон (7,7 млн сўм). Фарқ – 2,58 баробар;
  • 2020 йил: Тошкент (23,5 млн сўм) / Фарғона (8,7 млн сўм). Фарқ – 2,69 баробар;
  • 2021 йил: Тошкент (30,2 млн сўм) / Фарғона (10,9 млн сўм). Фарқ – 2,76 баробар;
  • 2022 йил: Тошкент (37,5 млн сўм) / Қорақалпоғистон (13,2 млн сўм). Фарқ – 2,83 баробар;