Тошкент шаҳрида дизайн-код жорий этилаётгани фонида, тадбиркорлар яна оммавий равишда реклама ва пешлавҳаларини ўзгартиришга мажбурланяпти.

Дизайн-код – шаҳарнинг умумий қиёфасини яратишга қаратилган бўлиб, у халқ депутатлари пойтахт кенгашининг 2026 йил 17 феврал кунги қарори билан тасдиқланган. Қарор эълон қилинганидан эътиборан 3 ой ўтгач кучга киради.

“Пойтахтимиз эстетикаси тадбиркорнинг “белини синдириш” эвазига бўлмаслиги керак”

Қонунчилик палатаси депутати, “Юксалиш” ҳаракати раиси Бобур Бекмуродов масъул идораларни ноқонуний хатти-харакатларни тўхтатишга чақирди.

“Албатта, Тошкентнинг эстетик қиёфаси замонавий ва чиройли бўлиши керак. Бироқ бу жараён қонун устуворлиги доирасида амалга оширилиши лозим. Бу борада қуйидаги принципиал масалаларга эътибор қаратиш шарт деб ҳисоблайман:

Биринчидан, Халқ депутатлари Тошкент шаҳар Кенгашининг тегишли қарори расман эълон қилингандан уч ой ўтгач кучга кириши белгиланган. Бироқ мажбурий демонтаж ишлари ушбу қарор қабул қилинмасдан бир неча ой олдин бошланган эди. Қонун ҳужжатларининг орқага қайтиш кучи йўқ. Илгари ўрнатилган ва ўша давр талабларига жавоб берган пешлавҳаларнинг дахлсизлиги ҳуқуқий жиҳатдан кафолатланиши лозим.

Иккинчидан, давлатимиз раҳбари томонидан бизнес учун янги мажбуриятларни юклашга мораторий жорий этилган. Дизайн-код талаблари шаҳарсозлик қоидалари сифатида талқин қилинса-да, амалда тадбиркор учун янги стандартдаги воситаларни сотиб олиш – бу қўшимча молиявий юкламадир.

Учинчидан, ҳар қандай мажбурлов чораси, айниқса хусусий мулкка оид бўлса, фақатгина қонуний кучга кирган суд қарори асосида бўлиши шарт. Тадбиркорга “икки кун ичида демонтаж қил” деб талаб қўйиш – бу маъмурий буйруқбозликнинг кўринишидир. Бундай ёндашув бизнес муҳитига ва инвесторларнинг ишончига салбий таъсир ўтказади.