Азизлар, дунё сиёсатида тарихий воқеа содир бўлди. Виктор Орбан Россия, Америка ва Исроил қўлловига эга бўлатуриб сайловни ютқазган илк сиёсатчига айланди.
АҚШ вице-президенти Жей Ди Вэнс америкалик солиқ тўловчилар пулига сотиб олинган бир нечта самолётни овора қилиб сайлов арафасида Венгрияга борди. «Биз Виктор Орбан ва унинг партиясини қўллаймиз», деди. Трамп «Орбанни яхши кўришини» айтди. Америка қайсидир номзодни сайловда бунақа даражада қўллаши янгилик.
Вашингтон кимнидир сайлов олдидан қўллаб чиқдими, демак мамлакат сиёсатчилари, разведкаси, хуллас ҳолатдан хабардор чиновниклар сайловда ўша томон ғалаба қозонади деб хулоса берган бўлади. Америкадай давлатлар ҳеч қачон мағлубларни қўлламайди. Лекин можарлар Трамп қўллаган Орбаннинг партиясига эмас, Петер Мадяр бошчилик мухолиф партияга овоз беришди. Мағлубни қўллаган Жей Ди Вэнс ва Доналд Трампга қандай таъриф беришни ўзингизга ҳавола қиламиз.
Уруш бошлангач Венгрия Россиянинг Европадаги энг асосий иттифоқчисига айланди. Россияга қарши санкциялар, Украинага ёрдам пакетларини айнан улар тўсиб келди. Орбан Европа минбарларида очиқчасига Россия манфаати учун ҳаракат қилди. Ҳатто иттифоқдагилар Орбан бор мажлисларда бемалол гаплаша олишмаган, чунки унинг одамлари тафсилотларни оқизмай-томизмай Россияга етказиб турган.
Яқинда тарқалиб кетган Петер Сийярто ва Сергей Лавров ўртасидаги телефон суҳбати кўп нарсадан дарак беради. Айтганча, катта эҳтимол европаликлар ўша икки йил олдинги суҳбатни бежизга сайлов арафасида сиздиришмади. Кўзингиз тушган бўлса керак, можарлар Орбан партияси сайловда енгилганидан кейин кўчаларда «ruszkik haza» деб бақириб юришди. Можарчада бу «руслар, уйингизга» дегани. 1956 йил Венгрияда содир бўлган тарихий инқилобнинг шиори айнан шундай бўлган. Бу анти Россияча шиор эмас, революция вақти совет ҳукуматига, ҳозир эса Путин ҳукуматининг Венгрияга таъсирига қарши айтилган шиор. Виктор Орбан мағлубиятининг асосий сабаби айнан унинг Россия билан фавқулодда илиқ муносабатлари бўлди.
Энди Исроил қўллови ҳақида. Албатта, Исроил сайлов олдидан Орбанни қўллаб, ҳукумат аъзоларидан ҳеч кимни Будапештга юборгани йўқ (барибир яҳудийларнинг разведкаси яхши ишлайди). Бироқ Орбан Нетаняҳу билан жуда илиқ муносабатда бўлгани бор гап. Венгрия бош вазири айнан Нетаняҳуни ҳибсга олишга ордер берганидан кейин Халқаро жиноят суди талабларини бажаришни мажбурловчи Рим статутидан чиқиб кетганди. Чунки бу келишувга рози бўлган давлатлар Нетаняҳуни уруш жиноятида айбдор сифатида ҳибсга олиши керак эди. Орбан буни аҳмоқлик деб атаган, унинг таклифи билан Нетаняҳу Будапештга борганди. Сайловдан кейин ҳам Нетаняҳу Орбанни «Исроилнинг ҳақиқий дўсти» деб атади.
