Япониялик тадқиқотчилар маҳсулотларни қайси тартибда истеъмол қилиш организмнинг глюкозага жавобини қандай ўзгартиришини ўрганган. Илмий иш Diabetes журналида эълон қилинган.
Тажрибада бир гуруҳ сичқонга аввал зайтун мойи, 15 дақиқадан кейин глюкоза берилган. Иккинчи гуруҳда эса кетма-кетлик тескари бўлган.
Олимлар ёғнинг олдин берилиши ошқозоннинг бўшашини секинлаштиришини кузатган. Натижада глюкоза ингичка ичакка аста-секин ўтган ва қондаги қанд даражаси кескин кўтарилмаган.
Таҳлиллар бу жараён фақат овқатнинг ошқозонда узоқроқ қолиши билан чекланмаслигини кўрсатган. Зайтун мойи ичакдаги GLP-1 ва GIP гормонлари ажралишини кучайтирган, шунингдек, бош мияни ҳазм аъзолари билан боғловчи адашган нервнинг сигнал йўлларини фаоллаштирган.
Тадқиқотда глюкагон гормонининг роли ҳам эътибор тортган. Одатда қондаги қандни ошириш билан боғлиқ бу гормон мазкур тажриба шароитида GLP-1 билан биргаликда глюкозанинг кескин кўтарилишини чеклашга ёрдам берган.
Муаллифларга кўра, аниқланган механизм маҳсулотларни истеъмол қилиш кетма-кетлиги қанд даражасига қандай таъсир кўрсатишини тушунишга ёрдам беради.
Бироқ сичқонлардаги натижа одамларда ҳам айнан шундай самара бўлишини англатмайди. Инсонлар учун таъсир даражаси, мақбул миқдор ва хавфсизликни баҳолашга қаратилган клиник синовлар ҳали ўтказилиши керак. Шу боис бу иш зайтун мойини диабет давоси ёки дорилар ўрнини босувчи восита сифатида тавсия қилишга асос бўлмайди.
