Yozuv haqida gap ketganda yaqin ötmişizga biroz nazar taşlasak. 1989 yil 21 oktyabrda Özbekiston Respublikasida özbek tiliga davlat tili maqomi berilişi bilan, ziyolilarimiz tomonidan öşa davrdayoq lotin yozuviga asoslangan alifboga ötiş taklif qilingandi. Amalda bu bizni, jahon hamjamiyatiga kengroq integratsiyaga öz tilimiz orqali kirişişimizda birinçi qadam bölgandi.

1993 yil sentabr oyida bu borada hukumatimiz tomonidan lotin yozuviga asoslangan alifbo böyiça muhim hujjat qabul qilindi (1995 yilda özgartiriş kiritildi). Bu köpçilik uçun yaxşi, katta avlod vakillari uçun biroz öylantiradigan voqea edi.

Lotin yozuvi bugungi kunda xalqaro hamjamiyatda eng köp qöllaniladigan eng yirik kölamdagi jahon yozuviga aylangan. Buni quyidagi suratdan ham bilib olişingiz mumkin.

Lotin yozuvidan foydalanadigan davlatlar

Bugungi, XXI «axborot texnologiyalari asri»da lotin yozuvi eng qulay va samaralidir. Bosma naşrlarda ham matnda 10–15 foiz joy tejaladi. Yozuv masalasida xalqaro standartlarga moslik darajasi ortadi. Hatto, lotin yozuvidan foydalanmaydigan tillarda sözlaşuvçilarning köpçilik qismiga lotin yozuvi taniş. An'anaviy yozuvdan foydalanadigan tillarda ham ular öz tillarining xalqaro miqyosda lotinça transkripsiyalaridan foydalanadi. Masalan xitoy tilida Pinin, yapon va koreys yozuvining lotinçada yoziliş qoidasi, hatto rus tilining xalqaro miqyosda foydalaniladigan bir qança lotinça transkripsiyalari bor.

Ayni vaqtda, biz uçun öquvçilarni ingliz, fransuz, ispan, nemis, italyan va boşqa tillarni tezda özlaştirişiga (ortiqça imlo muammosi bölmaydi) zamin yaratadi. Endi tanganing ikkinçi tarafi bor. Ayni paytda özbek tilini örganiş istagida bölgan xorijliklarning ham savod çiqarişida yengilliklar köpayadi.

1940 yilda mustabid tuzum bosimi ostida özbek tilini rus tili ohangi va orfoepikasiga böysundirgan kirill alifbosi qabul qilindi (aslida 1956 yilgaça bir neça marta özgartirişlar bölgan). Mazkur alifboda özbek tiliga yot bölgan – yumşatiş, ' – ayiriş belgilari (arab tilidan ötgan sözlardagi ayiriş, tutuq nisbati mustasno), yetti uxlab tuşimizga kirmagan — Ts, «ğalati unli»lar — Ya, Yu, Yo, Ye, «oğa tili» mahsuli bölgan yumşoq unli hodisasi (albom, şampun) öylamasdan özlaştirilgan. Şuningdek, öşa davrdagi tilşunoslarimizning bu masalaga nisbatan, nönoqligi va xatosi bilan ikki xil bir-biridan mustaqil tovuşni anglatadigan — J («jurnal» va «jahon») va O («polk» va «dono») çala harflari kiritilgani yetmaganday, rus «oğa»larning oğziga havas qilinib «H» – harfimizni nafaqat xalqaro balki özbekça sözlardan «G» va «X»ga almaştirildi (Gaydar Aliyev, Rasul Gamzatov va boşqa). Bu kirilldagi bir neçta nuqsonlardan biri xolos.