U basketbol yulduzi bo‘lishni orzu qilardi. Ammo navqiron 19 yoshida unda juda xavfli o‘sma – sarkoma aniqladilar va shifokorlar bir oyog‘ini kesib tashlashdi. Hayotga endigina qadam qo‘yayotgan yigitcha uchun bu dahshatli sinov edi. Lekin u tushkunlikka tushmadi qolgan qisqa umrini kurashga sarfladi.
Terri Foks 1958 yilning 28 iyulida Kanadaning Vinnipeg shahrida dunyoga kelgan. Yoshligidan u basketbolga qiziqar va bu sport turida yaxshigina natijalarga erishayotgandi. Maktabni bitirganidan so‘ng jismoniy tarbiya o‘qituvchisi bo‘lish uchun universitetga hujjat topshirdi. Ammo 1977 yilda Terri o‘ng tizzasida og‘riqlar his qila boshladi. Shifokorlar unda suyak sarkomasi borligini aniqlashdi.
Ma'lumot uchun: O‘xshash jihatlari ko‘p va bir xil toifaga kirsada, sarkoma saratonga nisbatan xavfliroq o‘sma turi bo‘lib, asosan yoshlarda kuzatiladi va juda tez rivojlanadi.
Terrining oyog‘i tizzasidan yuqorisidan kesib tashlandi. Shundan so‘ng yigitning basketbol bilan bog‘liq orzulari armonga aylandi. Oldinda tushkun va mavhum hayot kutardi. Deyarli uch yillik ezginlikdan so‘ng Terri Foks qat'iy qaror qabul qiladi va ko‘pchilik uning yura olishiga ham shubha qilib turgan bir paytda yasama oyog‘i bilan ulkan vatanining u chekkasidan bu chekkasiga qadar – ikki ummon oralig‘idagi masofani yugurib o‘tishga qaror qiladi.
«Umid marafoni» (ingl. Marathon of Hope) deb nomlangan bu aksiyaning maqsadi onkologik kasalliklarga qarshi tadqiqotlar uchun mablag‘ yig‘ish bo‘ldi. Terri har bir kanadalikdan 1 dollardan pul to‘plashni rejalashtiradi va deyarli bir yil astoydil mashq qiladi. U ko‘zlagan maqsadiga yetish, bu masofani zabt etish sog‘lom odam uchun ham jiddiy sinov ekanligini yaxshi anglab turardi.
«Umid marafoni» 1980 yil 12 aprelda boshlandi. O‘z oyog‘ini Atlantika okeani suviga tiqib olgan Terri Foks kelgusi safar Tinch okeanida sho‘ng‘ishni maqsad qilganicha yugurishga tushdi. Dastlab uning bu aksiyasiga deyarli hech kim, ayniqsa muxbirlar e'tibor bermaydi. Ammo yigitcha taqdir taqozosiga ko‘ra kaltaroq yasab qo‘yilgan protez oyoqda oqsoqlanganicha har kuni standart marafon uchun ko‘zlangan marra – 42 kilometrni yugurib boraverdi. «Menda to‘xtash uchun sabab va bahona yo‘q» degan shior ostida harakat qilgan Terri faqat bir marta – Rojdestvo bayramida dam oldi xolos.
Asta-sekin u haqda yozishni boshlashdi, lavhalar tayyorlandi, Terri Foks yugurib o‘tadigan yo‘llarga odamlar to‘planib turadigan bo‘lishdi. Ayrim shaharlarda minglab odamlar yig‘ilar, ko‘plab sport musobaqalari va yirik tadbirlar aynan Terri Foks yetib keladigan paytga qarab, u ochib berishini mo‘ljallab boshlanardi. Uning ortidan yuguruvchilar, Terrini yo‘llarda kuzatib boruvchilar guruhi paydo bo‘ldi.
