Aholi murojaatlari qish faslida ko‘paygandan ko‘payadi. Vodiyga navbatdagi safar davomida o‘nlab murojaatlar o‘rganildi.
Shunday murojaatlardan birini Andijon viloyati, Shahrixon tumanidagi Soxiobod mahallasi kishilari yo‘llagan edi. Unda qishloqda kundalik hayot uchun zarur narsalar yo‘qligi aytilgandi. «Qishloqda bir tun» loyihasining navbatdagi soni shu yerda olindi.
Video: Mover (tas-ix)
Video: Youtube
Qishloq yo‘lining holati maymunlar yig‘lagudek. Bizni mezbon Komiljon Ahmedov kutib oldi. Bu xonadonda dastlab ishni ertalabki mashg‘ulot – mol-qo‘ylarga yem berishdan boshladik. Yo‘qsa, «to‘rt oyoqli do‘stlar» umuman tinchlik bermasligi haqida ogohlantirishdi. Bu «muammo»ni hal etganimizdan so‘ng, endi o‘zimizning eng asosiy g‘amimizni hal qilishga, ya'ni o‘tin qilishga kirishdik.
O‘tin qilish jarayoni – sog‘liq uchun ham juda foydali mashg‘ulot bo‘lib, vazn yo‘qotishda juda qo‘l kelar ekan. Shaharlarda buning uchun maxsus fitness klublar ochishsa, qishloqlarda bunga hojat yo‘q, ozish uchun barcha «sharoit»lar muhayyo.
Navbatdagi ish – ichimlik suvi olib kelish. Bu mahallada na suv quvuri, na artezian qudug‘i bor edi. Bu yerda odamlar suvni ariqdan ichishlari ma'lum bo‘ldi. Ularning ota-bobolari ham ariqdan suv ichishgan, shu sababli ariq suvi juda toza saqlangan degan tushuncha mavjud. Lekin aslida ariq suvi ajdodlar davridagidek toza emasdi. Majbur bo‘lib ariq suvi bilan chelaklarni to‘ldirdik.
Kech tushmasdan hayotning ko‘p saboqlarini olishga ulgurdik. Tunni shu yerda o‘tkazishimiz haqida oilamizdagilarni xabardor qilmoqchi bo‘lgan edik, qarangki, bu yerda mobil aloqa antennalari ham chiqmas ekan. Shu payt bizni kuzatib turgan kishilardan biri «muxbir aka, biz zamonaviy Robinzonlarmiz» deb qoldi. Ha, bu yerda taraqqiyot vakiliman deyish uchun kerakli sharoitlarning loaqal birortasi yo‘q.
