Futbol tizimlarida umumiy, hamma uchun to‘g‘ri qabul qilinadigan qoidalar mavjud. Ammo ba'zida bu qoidalar har doim ham ishlamaydi va boshga balki teskari yo‘ldan borish kerakmikin, degan xayollar keladi. Balki bizning holat, vaziyat va sharoitlar biroz boshqacha xulosalarga sabab bo‘lar? Bu haqida o‘ylamay turib samarali yechimlar topishning iloji yo‘q, nazarimda.

So‘nggi paytlarda «davlat korxonalari tomonidan moliyalashtiriladigan futbol klublari» degan iborani ko‘p o‘qiyapman. Bu tushuncha asosan O‘zbekiston Futbol Assotsiatsiyasi yoki PFL rasmiy xabarlarida uchrab turibdi. Aynan qaysi klublar davlat korxonalari, ya'ni davlat tomonidan moliyalashtirilayotgani aniq aytilmasa-da, bunday klublar uchun alohida qoidalar haqida ham so‘z boradi. Masalan, «2020 yildan boshlab O‘zbekistonning davlat korxonalari tomonidan moliyalashtiriladigan futbol klublarida ko‘tarma puli berish to‘xtatiladi», deyiladi shu yilning 15 fevral kuni chiqqan rasmiy xabarda.

Demak, futbol klublarini moliyalashtirishga davlat korxonalari mas'ul qilib qo‘yilgan va davlat futbolni ijtimoiy sohasi sifatida ko‘radi va uni rivojlantirishga to‘g‘ridan-to‘g‘ri budjetdan bo‘lmasa ham, o‘z ulushi bor korxonalar orqali pul sarflamoqda. Sodda qilib aytganda, bundan bir necha yil oldin, futbol jar yoqasiga kelib, mahalliy hokimiyatlar yoki korxonalar futbolga pul sarflashdan qochayotgan bir paytda, Prezident qarori chiqadi va u yerda futbolni moliyalashtirish haqida so‘z boradi. Jumladan, mamlakatimizdagi davlat ulushi bor deyarli barcha katta korxonalarning nomi tilga olinib, ularga hududlardagi futbol jamoalarini qo‘llab-quvvatlash vazifasi topshiriladi. Misol uchun, OKMK Olmaliqdagi futbol klubini, Bekoboddagi zavod «Metallurg»ni, neftchilar ham bir necha klubni saqlab qolishlari kerak bo‘ladi. Mana shu tizim hozir ham amalda.

Endi birinchi abzatsdagi gapga qaytamiz, nega PFL yoki O‘FA klublarning smetasiga, qaysi futbolchiga necha pul to‘lashi-yu, ko‘tarma pullariga aralashmoqda? PFLning javobi ma'lum – «biz davlat korxonalari pul berayotgan klublarga aralashyapmiz, ular pullarni to‘g‘ri sarflashini, o‘zaro kelishib, futbol uchun berilgan pullar talon-taroj qilinmasligini nazorat qilmoqchimiz».

Masalan, bir klub bir futbolchisini ikkinchi klubga sotsa, uning transfer narxini ham PFL nazorat qilar ekan. «Futbolchi arzonga sotilmasligi kerak, unga qilingan xarajat qoplanishi kerak», demoqda PFL. Bu yerda yana «o‘g‘rilar ovlanyapti», «o‘sha klub rahbari 100 millionlik futbolchisini 50 millionga sotib, qolgan pulni naqd, o‘zining cho‘ntagiga urmasin, davlat moliyalashtirayotgan klub daromad ko‘rsin», degan fikr bor PFLda. Lekin, qizig‘i, shunaqa bo‘lishi mumkin deb, barcha uchun cheklov qilib bo‘lmaydi-ku, to‘g‘rimi? Balki klub o‘sha futbolchiga oson bo‘lishi, ancha vaqt shu jamoada o‘ynaganini hisobga olib, arzonroqqa sotishga rozi bo‘lishi ham mumkin-ku?