Jismoniy mashqlarsiz ham quvvat sarfini biroz oshirish mumkin. Bu olimlar tomonidan tasdiqlangan deya ta'kidlamoqda Layfxaker.

1. Xonada past haroratni ushlab turishga harakat qiling
Xonadagi salqin haroratni, ayniqsa uyqu vaqtida ushlab turishga va ko‘proq toza havoda bo‘lishga harakat qiling. Sovuq organizmni isitish uchun quvvat sarflaydigan yog‘ to‘qimasi – qo‘ng‘ir yog‘ miqdorini oshiradi.
2014 yilda o‘tkazilgan tadqiqotlar qo‘ng‘ir yog‘ mavjud bo‘lganida uzoq vaqt davomida (5-8 soat) sovuq xonada bo‘lish quvvat sarfini ancha oshiradi, glyukozaning butun tana bo‘ylab utilizatsiyasini tezlashtirib, insulinga bo‘lgan sezuvchanlikni oshiradi.
Franchesko Tseli (Dr. Francesco S. Celi) va Pol Li (Dr. Paul Lee) tadqiqoti esa sovuq xonada (19 °S) bir davomida muntazam uxlash qo‘ng‘ir yog‘ hujayralari hajmini 42 foizga oshiradi, ularning metabolik faolligi esa 10 foizga ortadi. Bundan tashqari, tadqiqot ishtirokchilarida leptin (ishtahani bo‘g‘uvchi gormon) va adiponektin (insulinga bo‘lgan sezuvchanlikni oshiradi)ning miqdori ortgan.
2. Ko‘proq polda o‘tiring
Agar televizorni tomosha qilayotganda yumshoq divan yoki kresloda emas, polda o‘tirsangiz, tanani muayyan holatda ushlab turish uchun ko‘proq mushaklar «chiranadi». Shuningdek, polga o‘tirish va undan turib olish uchun ham ko‘proq quvvat sarflanadi.
Tanamiz to‘liq o‘tirishni amalga oshirish uchun mo‘ljallangan, zamonaviy odam esa kun davomida yarim diapazonnigina bajaradi. Natijada asta-sekin egiluvchanlik va bo‘g‘imlar harakatchanligini yo‘qotamiz.
Harakatlanishning to‘liq diapazonini qaytarish orqali gavdani tutish yaxshilanadi, mushak va paylar egiluvchanligini qo‘llab-quvvatlaysiz va hatto umringizni uzaytirasiz. 2012 yilda braziliyalik olimlar tomonidan o‘tkazilgan tadqiqot polga o‘tirish va undan qo‘llar yordamisiz tura olmaslik keksalikda o‘lim xavfini oshirishini ko‘rsatdi.
Polda o‘tirgan holda televizor tomosha qilishingiz yoki videoo‘yinlar o‘ynashingiz, telefonda suhbatlashishingiz, kitoblar o‘qishingiz, hatto ovqatlanishingiz ham mumkin: aynan shu vaqtdagi harakatlar ovqat hazm qilish jarayonini yaxshilaydi.













