Turkmaniston prezidenti Gurbanguli Berdimuhammedovning o‘limi to‘g‘risidagi tasdiqlanmagan xabar yashin tezligidan dunyoni aylanib chiqdi. Keyinchalik bir necha rasmiy turkman manbalari tomonidan xabar rad etildi. Hozircha Berdimuhammedovning o‘zi ommaga ko‘rinishi berish orqali bu mish-mishlarni rad etishni lozim topgani yo‘q.
Tarixga nazar tashlasak, qator davlatlar rahbarlari tiriklik chog‘larida o‘ldiga chiqarilganiga guvoh bo‘lish mumkin. OAV, xususan televideniye rivojlanmagan paytlarda, hatto gazetalar ham bo‘lmagan davrlarda bunday mish-mishlar ko‘p tarqalgan va ularni rad etish oson bo‘lmagan. Sababi, aksariyat odamlar shohni yoki qirolning tirigini yoki suratini ko‘rmagan, qiyofasi haqida tasavvurga ega bo‘lmagan. Davlat rahbari o‘z tirikligini isbotlashi ham oson bo‘lmagan, sababi o‘sha – jonli ko‘rsatishning iloji yo‘q, odamlar esa ko‘proq salbiy ovozalarga ko‘proq ishonadi.
Bobur Mirzoning nabirasi Jaloliddin Akbar ham suiqasd qurboni bo‘lib, ma'lum payt og‘ir ahvolda yotganida uning o‘lgani haqida mish-mishlar bolalaydi va dushmanlari g‘imirlab qolishadi. Ammo tez orada oyoqqa turgan hukmdor shaharlarni aylanib aholini tinchlantirib chiqadi.
O‘tmish-ku tushunarli, lekin zamonamiz prezidentlarining o‘limi haqidagi xabarlar ham vaqti-vaqti bilan tarqalib turadi.
Boris Yelsin
1996 yilning noyabr oyida Rossiya prezidenti Boris Yelsin o‘z vakolatini bosh vazir Viktor Chernomirdinga topshirdi va yuragidagi dardini operatsiya qildirish uchun davolanishga ketdi. Tarqalgan ittifoqning taloto‘plari bosilmagan, Rossiya iqtisodi va siyosati chuqur tanazzulda bo‘lgan, kamiga Checheniston va Afg‘onistonda Rossiyaga dushman kayfiyatida bo‘lgan kuchlar bosh ko‘tara boshlagan paytlar edi. Bunday vaziyatda prezidentning o‘limi haqida xabarlar haqiqiy shov-shuvlarni keltirib chiqardi.
Lekin Boris Yelsin operatsiyadan eson-omon chiqadi va yana 4 yil prezidentlik qiladi. Ammo 1998 yilda ham uning o‘limi haqida xabarlar tarqalgan.
Ugo Chaves
Venesuelaning sobiq prezidenti, AQShga qarshi jarangdor xitoblari bilan tanilgan Ugo Chaves oxir-oqibat chindan ham rakdan o‘ldi. Ammo unga qadar bir necha marta uning joni uzilgani to‘g‘risida xabarlar tarqalgan va shuncha marta Chavesning o‘zi yoki safdoshlari bu xabarlarni rad etishgandi. Bunday xabarlar bejiz tarqalmasdi. Chaves o‘zini AQShga qarshi muqaddas urushga bel bog‘lagan qahramon sifatida taqdim qilar, imkon tug‘ilganda «katta og‘a»ning jig‘iga tegishini qo‘ymas, o‘ziga nisbatan suiqasdlar muntazam tayyorlanib kelishini ta'kidlardi. Uning ayrim fikrlari chindan ham o‘yga toldirardi. Lotin Amerikasining qator prezidentlarida saratonning og‘ir turlari birin-ketin aniqlanar va ular navbati bilan jon berardi. Chaves esa AQSh rak kasalligini yuqtirish yo‘lini topganini ta'kidlardi.
