Dunyodagi har bir urushning oxirida g‘oliblar mag‘lublarni talagan, tovon undirgan. Bu urushning yozilmagan qonuni. XX asrga kelib g‘oliblar mag‘lublardan tovon undirish haqida xalqaro normalar qabul qilindi va bu qoida ilk bor birinchi jahon urushidan keyin qo‘llandi. O‘shandan beri mag‘lublardan qonuniy asosda tovon undirish bugungacha davom etib kelyapti.

XX asrda ikkita jahon urushi bo‘lib o‘tdi. Bu urushlarning har ikkisida ham Germaniya yengilgan va g‘oliblarga katta miqdorda tovon to‘lagan. Rossiya imperiyasi, keyinchalik uning o‘rniga tuzilgan SSSR bu urushlarning har ikkisida ham qatnashgan, ammo faqat ikkinchi jahon urushidagi g‘alaba uchun tovon olgan.

Birinchi jahon urushi tugashi arafasida, 1917 yilda Rossiyada Oktabr to‘ntarishi amalga oshiriladi. Hokimiyatni egallagan bolsheviklar Germaniya bilan sulh tuzib, urushdan chiqadi. Urushni oxirigacha olib borgan Buyuk Britaniya, Fransiya va AQSh 1919 yilda imzolangan Versal tinchlik bitimiga ko‘ra, Germaniyadan tovonni o‘zlari olishga kelishadi va Rossiya bu urushni oxirigacha olib bormagani uchun tovondan quruq qoladi. Ikkinchi jahon urushida esa urush tugaganidan so‘ng uning asosiy «jabrdiyda»si va g‘olibi sifatida eng katta tovonni SSSR oladi.

Urushda yengilgan Germaniya o‘z zimmasiga yuklatilgan tovonni pul yoki oltin ko‘rinishida to‘lay olmasligi aniq edi. Shu bois SSSR tovonning asosiy qismi sifatida Germaniyadan ko‘plab korxonalarni ko‘chirib ketadi.

Nemislar urushda yengilar ekan SSSR va ittifoqchilari Germaniyadan tovon undirish masalasini ilk bor hali urush tugamasidan, 1945 yil fevralida o‘tkazilgan Yalta konferensiyasida muhokama qiladi.

Yalta konferensiyasi

Yaltadagi konferensiyada Stalin Germaniyaga umumiy miqdorda 20 milliard dollar tovon to‘lash majburiyatini qo‘yishni va urushning asosiy jabrlanuvchisi sifatida SSSR jami tovon miqdorining yarmini olishi lozimligini aytadi. O‘shanda tomonlar bu masalada bir fikrga kela olmay tarqalishadi.

Urushdan keyin o‘tkazilgan Potsdam konferensiyasida ittifoqchilar Stalinning talablariga ko‘nishadi. SSSRga Germaniya sharqidagi barcha korxonalarni ko‘chirib ketish, Germaniyaning Sharqiy Yevropa davlatlaridagi aktivlarini olish hisobidan tovonni undirish imkoniyati taqdim etiladi. Bunga qo‘shimcha tarzda Germaniya g‘arbidagi ayrim korxonalar ham SSSRga beriladi. Aslida SSSR qo‘lga kiritilgan hududlardan turli korxonalarni ko‘chirib kelishni 1945 yilning bahoridayoq boshlagan edi. Masalan, Beyten karbid zavodi va Ammendorf kimyo korxonasi o‘sha paytda Stalingraddagi kimyoviy korxonaga ko‘chirib