Bu holatni istaganingizdek atang — xohlang dunyoni boshqarayotgan Kuch o‘zining borligini bildirdi deng, xohlang bir davlat boshqasiga zarar yetkazish uchun virus yaratdi deng, xohlang go‘yoki hamma narsaning sirini anglab yetgan ilm-fan ham ojiz qolgan koronavirus ehtiyotsizlik sabab qandaydir laboratoriyadan tarqab ketdi deng. Ammo bir narsa haqiqat — virus odamzotni qiynab qo‘ydi.

Bunday vaqtda eng katta yuk davlat rahbarlariga, o‘z yurtining siyosatini yuritadigan insonlarga tushadi. Fuqarolar uyda o‘tirib kasallik o‘tib ketishini kutishi mumkin, lekin davlat rahbarlari o‘z hayotini ehtiyotlash bilan birga mamlakatni qiyin vaziyatdan olib chiqib ketish haqida ham bosh qotirishga majbur. Bunday inqiroz vaqtida ularning oldida bitta savol ko‘ndalang bo‘ladi: avval odamlarni qutqarish kerakmi yoki iqtisodiyotni?

VVS AQShning katta iqtisodchilari amalga oshirgan surishtiruv asosida bu savolga javob izladi.

Karantin iqtisodiyotni o‘ldirishi rostmi? Javob 100 yil avval «ispanka» vaqtida berilgandi

Ko‘p davlatlar virusga qarshi iqtisodiyotga katta zarar berishini o‘ylamay karantin bilan kurashmoqda. Biznesni «sun'iy koma» holatiga tushirib, karantin kiritishga shoshmayotganlar ham bor. Karantin choralari jiddiy bo‘lgan joylarda esa odamlarning norozi ohangdagi gaplari eshitilib turibdi. Ular doim uyda o‘tira olishmaydi.

Xo‘sh, aslida kim haq: avval iqtisodiyotni qutqarish kerakmi yoki odamlarni?

Amerikalik olimlar guruhi bu savolga javob izlash uchun yuz yil avval yuz bergan voqealarga murojaat qilishdi. Insoniyat uchun hozirgi kabi total karantin yangilik emas. Yuz yil avval ham odamlar shu kabi karantinda «o‘tirishgandi». Birinchi jahon urushidan keyin «ispanka» nomi bilan atalgan gripp butun dunyoga tarqalgan va 50 million odam bu kasallikdan halok bo‘lgandi. O‘shanda sayyoradagi har uch odamdan biri «ispanka» bilan og‘rigan va har o‘ninchi odam uning qurboniga aylangan.

Xuddi hozirgi kabi 1918 yilda ham odamlar uydan chiqmaslikka undalgan, niqob taqish majburiy bo‘lgan va zavodlar yopilgandi. O‘shanda ham karantin choralariga e'tibor bermaganlar bo‘lgan. Keyinchalik iqtisodiyotini emas, odamlarini qutqarishga oshiqqan davlatlar yutgani ma'lum bo‘ldi.

Boshlanishida hammaga qiyin bo‘lgan, lekin gripp o‘tib ketgach, jismoniy kontaktlarni cheklab, gigiyenaga e'tibor berish orqali odamlarini saqlab qolishga e'tibor bergan davlatlar tezroq oyoqqa turdi.