Tahririyatimizga xayriya ko‘magini so‘rab Namangan viloyati Norin tumani Nurziyo mahallasidan murojaat qilgan oila yaxshilar ko‘magiga muhtoj. Ular to‘shakka mixlanib qolgan onaning oyoqqa turishi uchun harakat qilishmoqda.
Bemorning qizi Umida Mamadaliyevaning aytishicha, uning onasi – O‘g‘ilxon Mamadaliyeva 2018 yilda Namangan viloyati ko‘ptarmoqli tibbiyot markazida o‘t pufagidan tosh oldirgan. Biroq operatsiyaning noto‘g‘ri kechishi tufayli shifokorlar tomonidan jigardagi tomirlarga zarar yetkazib qo‘yilgan. Shuning uchun hozirgi davrga qadar to‘shakka mixlanib qolgan O‘g‘ilxon Mamadaliyeva 5 marta turli operetsiyalarni boshidan o‘tkazgan.
«Oxirgi operatsiyadan keyin hindistonlik shifokorlar onamni konsultatsiyadan o‘tkazishdi. Ularning aytishiga qaraganda onamning jigarlari yaroqsiz ahvolda, tomirlari jiddiy zararlangan. Faqatgina Hindistonda jigar ko‘chirib o‘tkazish yo‘li bilangina onamga yordam berishning imkoni bor ekan. Agar imkon bo‘lib operatsiyaga pul yig‘ilsa, men donor sifatida onamga o‘zimning 70 foiz jigarimni bermoqchiman», - deydi Umida Mamadaliyeva.
Uning aytishiga qaraganda, Hindistonda operatsiyani o‘tkazish, borish-kelish xarajatlari uchun 27 ming AQSh dollari atrofida mablag‘ zarur. Hozirgacha yaxshi insonlar ko‘magi, turli xayriya tadbirlari orqali 8 ming dollar pul yig‘ilgan.
«Onamning qorniga ikki yildan beri rezina ichak o‘rnatilgan. Unga har soatda maxsus dori yuborib turilishi kerak, agar vaqtida qilinmasa, qon qotib, komaga tushib qolishi mumkin ekan. Shuning uchun dadam ishlay olmaydi, onamga ulardan boshqa qaray oladigan odam yo‘q.
Biz oilada 5 nafar qiz farzandmiz. Shu kungacha onamning hamma operatsiyalari uchun pulni Toshkentda tikuvchilik qilib ishlab topganmiz. Hozir karantin bo‘lgani uchun ishlash imkonimiz ham yo‘q. Kunlik dorilar hatto oziq-ovqat uchun ham pul topishga qiynalyapmiz. Uyimizni sotish haqida ham o‘yladik, biroq onam bunga rozi bo‘lmadi, hali 3 singlimizni uzatishimiz kerak. Ularining taqdirini o‘ylab bunday qilolmaymiz», deydi Umida Mamadaliyeva.
Bemor esa qizlarini qiynab qo‘yganidan, ularga onalik mehri ko‘rsata olmayotganidan ham azoblanmoqda.
«Qizlarim men tufayli o‘qishga ham imkon topishmadi. Qayerda davolansam, o‘sha atrofda ish topib men uchun pul topishga harakat qilishdi. Men ham ularga mehribonlik qilib, boshini silagim keladi.
