Hozirga qadar boshpanasini yo‘qotgan aholi soni aniq hisoblanmagan. Negaki, ayrim uylar toshqindan so‘ng batamom yo‘q bo‘lsa, boshqalari yashash sharoitiga ega emas. Joylarda toshqin oqibatlarini bartaraf etish ishlari jadal davom etyapti. Ammo paydo bo‘lgan manzara dilni xira qiladi.
Mash'um voqeadan 12 kun o‘tib, Sardobadagi suv bosgan mahallalar oralab, jabr ko‘rgan aholini suhbatga tortdik.
«Yurtdosh» mahallasida istiqomat qilgan sardobalik Laziz Sanaqulov oila a'zolarini xavfsiz joyga ko‘chirib, xarobaga aylangan uyini tartibga solmoqchi.
«Otam rahmatli shu yerdagi xo‘jaliklarda mehnat qilgan. Men ham shu yerda tug‘ilib, ulg‘aydim. Oliy ma'lumotliman, Toshkent davlat agrar universitetini tamomlab, o‘z yo‘nalishim bo‘yicha ishladim. Ikki yildan beri bekorchi bo‘lib qoldim, yerlarimizni klaster o‘ziga oldi. U yerga meni ishga qabul qilmadi.
Kasbga qayta tayyorlash kurslari tashkil etilgandi, u yerda muallimlik qilishni boshlaganimda pandemiya tufayli ishlar to‘xtadi. Uch farzandimning kattasi maktab o‘quvchisi, uyda teledarslarni qoldirmay tomosha qilib, darslarni qilayotgandi. Hech kim kutmagandi bu voqeani. Hech narsa ko‘zga ko‘rinmay, bolalarni qo‘lga olib, katta ko‘chaga chiqdik», - deydi u.
Undan boshpanani qanday tiklashi, daromad topishi va bu yilgi qishdan omon chiqish uchun o‘ylab qo‘ygan rejalari haqida so‘radik.
«Tasavvurimga sig‘dirolmayman, bir nima deyish ham qiyin. Kattaroq, tushunadigan odam kelib, unday bo‘ladi yo bunday ish qilamiz, deya yo‘naltirsa ekan, mayli edi. Ish tartib bilan ketmayapti. O‘ylab o‘yimga yetolmayapman. Farzandlarimiz o‘qishi-chi? Bundan keyingi ahvol-chi?
Qizim har kuni qo‘ng‘iroq qilib: dada, qachon uyga ketamiz, deydi. Nega bizning uyimiz oldida suv ombor qurishgan, deb savol beradi. Xalq qiynaldi-da, nima bo‘lsayam», - deya ko‘zdagi yoshni yashirolmadi u.
Shu mahallada istiqomat qilgan Bobur esa toshqin tufayli o‘ylab qo‘ygan rejalari barbod bo‘lganidan tushkun kayfiyatda qolgan.
