Suhbat davomida Niso Turdiyevaning faoliyati, kardiojarrohlik sohasini rivojlantirish bo‘yicha takliflari, futbolga qiziqishi, xorijdagi karerasi va boshqa qiziqarli mavzularda gaplashdik.
«Kardiojarrohlikni kuchli mutaxassislardan o‘rganish uchun Rossiyaga borib o‘qiganman»
«Men Niso Turdiyeva Surxondaryo viloyati Termiz shahrida maktabni tugatib, 2003 yil Toshkent pediatriya tibbiyot institutiga o‘qishga kirdim. 2009 yil, 6-bosqichda o‘qib yurganimda, o‘qishni Sankt-Peterburg Tibbiyot akademiyasiga ko‘chirdim va o‘sha yerda bakalavr diplomini oldim. Universitetda o‘qib yurganimda, kardiojarrohlik sohasini tanlashimni, bu sohada ordinatura yoki magistratura yo‘nalishlariga qabul faqat Toshkentda borligi va kvota juda kamligini bilardim. Bir yilda 1-2 kishi qabul qilinardi, xolos. O‘sha vaqtlarda O‘zbekistonda kardiojarrohlik sohasi hali unchalik rivojlanmagan edi. Bularni anglagan holda, o‘z sohamni xorijdagi kuchli mutaxassislardan o‘rganishga qaror qildim.
Universitetni bitirganimdan keyin Bakulev nomidagi yurak-qon tomir jarrohligi markaziga o‘qishga bordim. U yerda 9 yil davomida ham o‘qib, ham ishlab, nomzodlik dissertatsiyamni yozdim. Markazda kichik ilmiy xodim va yurak qon-tomir jarrohi lavozimlarida ishladim.
3-bosqichda o‘qib yurganimda jarroh bo‘lishimni bilardim. Lekin aynan qaysi jarrohlik yo‘nalishini tanlashga kelganda bir qarorga kelmagandim. Bolalar jarrohligi yoki umumiy jarrohlikni tanlashim kerak edi. O‘qish paytida yurak tug‘ma nuqsoni bo‘lgan va operatsiyaga muhtoj, ahvoli og‘ir bemorlarga ko‘p marta duch kelganman. Bolaning qo‘li yoki oyog‘ida nuqson bo‘lsa, u bilan yashasa bo‘ladi, ammo yurak nuqsoni bilan yashash imkonsiz. Shu sababli yurak xastaligi bor bolalarga yordam berish uchun bolalar kardiojarrohi bo‘laman, deb qat'iy ahd qilganman».
«Jarrohlik jamoaviy ish, yakka o‘zingiz muvaffaqiyat qozonolmaysiz»
«Boshida tibbiyot sohasidan ketishimga oilamdagilar biroz qarshi bo‘lishgan. Chunki Surxondaryoda tibbiyot oliygohi yo‘q edi va men Toshkentga borib o‘qishim kerak edi. Avlodimizda yagona shifokor menman, faqat opam tibbiyot hamshirasi. Otam oilada to‘ng‘ich farzand bo‘lgan. Samarqandga kelib o‘qigan, ammo oilaviy sharoit va bobomning xastaligi tufayli o‘qishni tashlashga majbur bo‘lgan. Mana shu holat to‘g‘ri tanlov qilishimga sababchi bo‘ldi: Rossiyadan qaytib kelishdan oldin Toshkent yoki Samarqandga kelib ishlash tanlovi bo‘lgan. O‘shanda ikkilanmay Samarqandni tanlaganman. Chunki ko‘plab vatandosh hamkasblarim ham qaytishgan va men ham ulardan keyin qaytdim. Bu birinchi sabab bo‘lsa, ikkinchisi otamning ushalmagan orzusini ro‘yobga chiqarish edi.
