«Kimgadir yaxshilik qilaman, deb yomonlik qilayotganimni anglab yetmaganman»
Odam savdosi bilan shug‘ullanganman. Aldov yo‘li bilan qizlarni chet elga chiqarganim uchun jazo muddatini o‘tayapman. Kimgadir yaxshilik qilaman, deb, aslida, yomonlik qilayotganimni anglab yetmaganman. 6 yil-u 4 oydan beri shu yerdaman. Jazo muddatini o‘tayotganimda o‘zim uchun to‘g‘ri xulosalar chiqardim. O‘sha payti yosh bo‘lganman. Ko‘p narsalarga aqlim yetmagan, qilayotgan ishim xatoligini bilmaganman.
«Bolalarimni erkalasam, biz katta bo‘lib qoldik, deyishadi»
Koloniyada bo‘lgan davrimda juda ko‘p yo‘qotishlarga duch keldim. Chunki birin-ketin akalarim olamdan o‘tdi. Oilada farzandlarim ona mehrini ko‘rmay katta bo‘lyapti. Nazarimda, farzandlarim hali yosh. Qamalgan vaqtimda ularning bolaligi haliyam ko‘z o‘ngimda qolgan. Qisqa va uzoq muddatli uchrashuvlarga kelishadi. Ular mensiz ulg‘ayishmoqda. Ularni erkalasam, oyijon, biz katta bo‘lib qoldik, deyishadi.
Farzandlarimning oyijon, qachon oldimizga qaytasiz, deb so‘rashlari meni haqiqatan qiynaydi. Bu yerda meni faqat sog‘inch azobi qiynaydi. Yillar davomida oilam, qarindoshlarim qadriga yetdim. Ularsiz hayotda yashash juda qiyin ekan. Onam, yaqinlarim, farzandlarim uchun kurashishga, ular uchun yashashga intilaman.
«Qanday yashash tanlovi faqat o‘z qo‘limizda»
Har bir inson qandaydir xato qilsa, faqat o‘zi sababchi bo‘ladi. Biz taqdirimiz shu ekan, deb qo‘yamiz. Yo‘q, unday emas. Alloh yozgan, buyurgan bo‘lishi mumkin, lekin inson baribir o‘z taqdirini o‘zi boshqarar ekan. Mana shu xatolarga yo‘l qo‘yib koloniyaga kelishimga, to‘rt devor orasida o‘tirishimga o‘zim aybdorman.
«Boriga shukr qilmadim»
Onam, turmush o‘rtog‘im aytganlariga ko‘nmadim. Boriga shukr qilmadim. Turmush o‘rtog‘im topganiga sabr qilmadim. Kimdandir ko‘proq yegim-ichgim, kiygim keldi. O‘sha paytlari juda katta xatolarga yo‘l qo‘yganman. Mana shu qilganlarim jabrini shuncha yildan beri tortib kelyapman.
