1991 yil avgustda SSSR parchalanib ketadi. Ittifoqdosh respublikalar birin-ketin mustaqillik e’lon qila boshlaydi. O‘sha yili 8 dekabr kuni Belarusdagi Belovej o‘rmonidagi qarorgohda Rossiya prezidenti Boris Yelsin, Ukraina prezidenti Leonid Kravchuk va Belarus rahbari Stanislav Shushkevich tomonidan ittifoqni tarqatib yuborish haqidagi kelishuv imzolanadi. Shu tariqa tarix sahnida 69 yil hukm surgan davlat yo‘qlikka yuz tutadi.

Garchi Rossiya SSSR parchalanib ketganini xotirjam qabul qilgan bo‘lsa ham sobiq ittifoqdosh respublikalar bilan hal qilinishi lozim bo‘lgan ayrim masalalar bor edi. Ulardan biri sobiq ittifoqning tashqi qarzi, yana biri ayrim ittifoqdosh respublikalar hududida qolayotgan yadro qurollarining kelgusi taqdiri masalasi edi.

O‘shanda Rossiya rahbari Boris Yelsin SSSRning tashqi qarzi barcha sobiq respublikalar gardaniga tushishi kerakligini aytib chiqadi. Ammo mustaqil bo‘lgan respublikalar rahbarlari bu shartni qabul qilishmaydi. O‘shanda boshqa respublikalar qatori O‘zbekiston ham SSSRning merosxo‘ri Rossiya ekani, uning asosiy boyliklari Rossiya hududida qolayotgani, shu sababli tashqi qarzning barchasi Rossiya zimmasiga tushishi lozimligini bildiradi.

Ikkinchi masala biroz chigal edi. Sobiq ittifoqning yadro qurollari asosan to‘rtta respublika: Rossiya, Ukraina, Qozog‘iston va Belarusda joylashgan edi. Rossiya ularning har biridan yadro qurollarni qaytarishini so‘raydi. Ammo bu ish oson emas: sobiq respublikalarning roziligidan tashqari, 100 million dollarlab xarajatni talab qilardi.

1992 yilda Portugaliya poytaxti Lissabonda AQSh, Rossiya, Ukraina, Belarus va Qozog‘iston rahbarlari ishtirokida yadro qurollari masalasi muhokama qilinadi. AQSh tomoni mustaqil bo‘lgan respublikalar o‘zlaridagi yadro qurollarini Rossiyaga topshirishi yoki yo‘q qilishi lozimligini aytib, bunda xarajatlar uchun mablag‘ ajratishga tayyorligini bildiradi. Tomonlar o‘rtasida dastlabki kelishuv imzolanadi. Ammo bu kelishuvning amalga oshishi uchun AQSh va Rossiya har uch respublikaga salmoqli miqdorda pul to‘lab berishi lozim edi.