Kvartira muammosi o‘qish ishtiyoqida kelgan talabalarning shashtini ham so‘ndiradi. Chunki yangi o‘quv yili boshidan ta’lim olish emas, ishonchli turar joy topish masalasi birinchi o‘ringa o‘tadi.
Poytaxtdagi xonadonlarda talabalarga ijaraga joy berilishi haqidagi e’lonlarda «Faqat qizlarni qo‘yamiz», degan e’lonlar salmog‘i ko‘proqligi quvonarli hol, albatta. Ammo boshpana izlab sarson bo‘lgan talabalar pirovardida yosh oila bilan birga yashashga, yoki talaba yigit-qizlar bir tom ostida turishga ham majbur bo‘lishmoqda.
Xo‘sh, bu qanchalik to‘g‘ri va xavfsiz? Mutlaqo begona erkak(lar) yashaydigan xonadonda istiqomat qilish qizlar uchun noqulaylik tug‘dirmaydimi? Ular jinsiy va jismoniy zo‘ravonlikka duch kelishmaydimi? Bu borada ayrim talaba qizlarimizning fikrlarini tingladik (ismlar o‘zgartirilgan).
«Bir dugonam yosh oila bilan kvartirada turdi. «Eri ertalab vaqtli ketib kechqurun kech qaytar ekan, xalal bermaskan», deb yurdi. Yarim tunda dugonam yig‘lab telefon qildi: «Kvartirangda joy bormi, bu yerdan ketmasam bo‘lmaydi», deb. Qo‘rqib, taksida 2 qiz yetib bordik. Ma’lum bo‘lishicha, eri ichib kelib xotini bilan janjallashibdi. Eri xotinini kaltaklashga o‘tganida dugonam chidolmay o‘rtaga tushibdi. Natijada, u ham zo‘ravon erining mushtiga nishon bo‘libdi», — deb hikoya qiladi Shahinabonu Erkinova.
Kvartira izlab rosa sarson bo‘lgach, «erim yo‘q, o‘zim turaman», degan ayolning xonadoniga joylashgan qizning hikoyasiga e’tibor bering:
«Bir xonali bo‘lgani uchun kvartirada yonma-yon yotardik. Bir kuni kechqurun uyg‘onib ketdim. Ne ko‘z bilan ko‘rayki, uch kishi bo‘lib qolibmiz. Qo‘rqqanimdan baqirib yubordim. «Nega baqirasan?! Bu — mening erim. Ba’zida kelib tunab qoladi. Senga zarari tegmaydi», dedi uy bekasi. Yaxshiyamki, xolamning o‘g‘li Toshkentda o‘qiydi. Qo‘ng‘iroq qildim, kelib olib ketdi», — deb o‘z boshidan o‘tganini aytib berdi Marjona Turg‘unboyeva.
Dugonalari bilan kvartira izlab, topa olmagach, bir yosh oilaning yonida ijaraga turishga majbur bo‘lgan Hulkar Murtazoyeva esa shunday hikoya qiladi:
«Biz kunduzi uyda bo‘lmasdik. Uy bekasining turmush o‘rtog‘i tunda ishga ketardi. Shu bois unchalik qiynalmadik. Bir oy turganimizdan so‘ng turmush o‘rtog‘ining ish jadvali o‘zgardi va biz kvartiradan chiqishga majbur bo‘ldik. Yana joy izla, ko‘ch-ko‘roning bilan ko‘ch deganlaridek...»
