O‘zbekistonga “nasilka”da qaytdim...
Farg‘ona viloyati Beshariq tumani Shoberdi qishlog‘ida yashayman. Rossiyaga dastlab 1997 yilning kuzida borganman. 10 yildan oshiqroq muhojirlik nonini yedim. U yerda asosan uy ta’mirlash ishlari bilan shug‘ullandim. Santexnik, elektriklik ham qildim.
Shu davr mobaynida uyga pul jo‘natib turdim. Ro‘zg‘ordan orttirib jamg‘argan mablag‘ga ikki mashina va ikki yer uchastkasi sotib oldik. Hozirgi yashayotgan uyimizni el qatori ta’mirladik. Farzandlarimni 6-sinfdan ximiya va biologiyaga ixtisoslashtirilgan maxsus maktabga berdik. Katta o‘g‘limning o‘qiganini ko‘rgan ukalari uning ortidan ergashdi. Qolgan farzandlarimni ham 6-sinfdan repetitorga berdik. Xudo yetkazib turdi.
Muhojirlikda 10 yil ishlaganimdan keyin og‘ir yuk ko‘tarish oqibatida belimdan grija orttirib oldim. Bir oycha to‘shakka mixlanib yotib qoldim. Baxtimga atrofimda andijonlik hamrohlarim bor edi, kasallik xuruj qilgan paytlarda ular tez yordam chaqirib dalda bo‘lib turishdi. Og‘riq kuchaygan kunlarning birida do‘stlarim aeroportga “nasilka”da olib borishdi. U yerdan O‘zbekistonga uchdim...
Xavotirlanishmasin deb kasal bo‘lganimni uydagilarga atay bildirmagan edim. O‘zbekistonga kelib to‘g‘ri shifoxonaga yotdim. Muolajadan so‘ng oyoqqa turib keyin uyga keldim. Farzandlarim ancha esini tanib ulg‘ayib qolishgan ekan. Ahvolimni ko‘rib qaytib Rossiyaga jo‘natishmadi.
5 talabani o‘qitish uchun ikki mashina ham sotildi...
Katta o‘g‘lim Andijon davlat tibbiyot institutiga shartnoma asosida o‘qishga kirdi. Uning ortidan ikkinchi o‘g‘lim Ukrainadagi oliygoh talabasi bo‘ldi. Unga har yili 8 ming dollardan to‘lashga to‘g‘ri keldi. Ahvol tangligidan Rossiyada ishlab orttirgan ikki mashinadan birini sotishga majbur bo‘ldim. Ukrainadagi o‘g‘lim ikki yildan keyin o‘qishini ADMIga ko‘chirib keldi. O‘tgan yili katta o‘g‘limni uyladim. Kelinim ham talaba. U ham shartnoma asosida o‘qiydi.
