U bilmagan hunarning o‘zi yo‘q. Ishdan bo‘sh paytlarida odamlarning og‘irini yengil qiladi. Soatsoz, payvandchi, elektrik, tandirchi, traktor haydovchisi, oshpazlik, ustachilik – bularning barchasi qo‘lidan keladi.
Ishlatib pul bermaydiganlar ham topiladi
Farg‘ona tumanining Avval qishlog‘ida yashayman. 51 yoshga kirdim. 3 o‘g‘lim bor. Rizqimizga yarasha tirikchilik qilib yuribmiz. Odamlarning uyiga borib yumushlarini bajarib beraman. Undan tashqari, ikki kunda bir Farg‘ona davlat universiteti binosida qorovullik qilaman.
O‘g‘illarim ingliz va koreys tilidan repetitorga borishadi. Oyligimning yarmini bolalar o‘qishiga sarflayman. Ularning o‘qimishli bo‘lishini xohlayman.
Avvallari bilagim kuchga to‘lgan vaqtda tom yopib, suvoq ishlarini ham bajarardim. Hozir esa asosan tandir, uylarga pechka, o‘choq yasayman. Qorovullikda navbatchilikdan chiqib dam olgan paytda mardikorlik qilaman.
Mardikorlikdan kuniga 150–200 ming so‘mgacha topaman. O‘zganing xonadoniga borganingizdan keyin kerakli asbob-uskuna bo‘lishi zarur. Shuning uchun ham har ehtimolga qarshi o‘zim bilan birga payvandlash uskunasidan tortib elektr arralargacha olib yo‘lga chiqaman. Belgilangan ishdan tashqari qo‘shimcha yumushlarni ham bajarib qaytaman.
Ba’zi odamlar ehson tariqasida va’da qilingan pulga qo‘shib beradi. Mardikorga past nazar bilan qaraydiganlar ham topiladi. Ba’zilar ishlatib bo‘lib, pul berishga kelganda har xil bahonalar qilish yo‘liga o‘tadi.
