Buyuk Britaniya mudofaa vaziri Ben Uolles Ukraina Storm Shadow raketalarini jangda qo‘llashni boshlaganini tasdiqladi.

U 18 may kuni norvegiyalik hamkasbi Born Arild Gram bilan qo‘shma matbuot anjumanida jurnalistlarning Ukraina frontida shunday raketalardan foydalanilayotgani haqidagi savolga shunday javob qaytardi: «Aytishim mumkin bo‘lgani shuki, tushunishimcha, raketalarni Ukrainaga jo‘natganimiz haqida e’lon qilganimizdan keyin ular ishlatilgan. Boshqa tafsilotlarni keltira olmayman».

Avvalroq Rossiyadagi manbalar Ukraina qurolli kuchlari Storm Shadow raketalari bilan Luhanskka zarba yo‘llagani haqida xabar bergan, internetda shu raketalarga mansubligi aytilgan parchalar aks etgan kadrlar paydo bo‘lgandi.

Bu raketalar frontda nimani o‘zgartirishi mumkin?

Harbiy ekspert Lyuis Peyj The Telegraph nashridagi kolonkasida shu haqda yozdi.

Buyuk Britaniya 11 may kuni Ukrainaga uchish masofasi kamida 250 kilometrni tashkil etuvchi Storm Shadow raketalarini taqdim etganini e’lon qildi – bu Kiyev urush boshidan buyon g‘arblik hamkorlaridan olganlari orasida eng uzoqqa boruvchi quroldir. 12 may kuni kechqurun front chizig‘idan 80 kilometrdan ortiqroq masofadagi Luhansk o‘qqa tutildi – va anneksiya qilingan «LXR» rasmiylari zarbalar Storm Shadow raketalari bilan berilganini xabar qilishdi (Ukraina QK buni tasdiqlamagan). Harbiy ekspert Lyuis Peyj The Telegraph nashridagi kolonkasida Ukrainada uzoq masofaga harakatlanuvchi raketalar bo‘lishi frontdagi vaziyatga qanday o‘zgartirish kiritish mumkinligi haqida yozdi. Quyida uning matni tarjimasi juz’iy o‘zgartirishlar bilan keltiriladi.

«Buyuk Britaniya yana barcha ittifoqchilardan ildamroq chiqdi — London ukrainlarga o‘zining maqtalgan Storm Shadow raketalarini topshirdi, bu Kiyevda shu vaqtgacha berilgan qurollar orasida eng uzoq masofaga boradiganidir. Darhaqiqat, bu burilish nuqtasi, lekin, asalida bir qarashda ko‘ringanidek emas. Storm Shadow’ning o‘zi jang maydonidagi kartinani o‘zgartira olmaydi, xuddi Buyuk Britaniya Ukrainaga avvalroq bergan kam sonli Challenger II tanklari kabi.

Challenger — eng zo‘r tank emas. U ishlab chiqilgan paytidayoq o‘zining ishonchsizligi bilan mashhur bo‘lgan — uni ko‘p yillik sinovlardan keyingina britan armiyasiga qabul qilishgan. U eksport model sifatida ham muvaffaqiyat qozona olmagan: Ummon loyihalash vaqtida 38 tank xarid qilgan, ammo shundan keyin ularni boshqa hech kim sotib olishni istamagan. Challenger uchun NATOning barcha a’zolarida qo‘llanadigan standartdagi snaryadlar emas, alohida namunadagi o‘q-dorini ishlatish talab etiladi.