
Foto: Mixail Metsel / TASS
Ham G‘arb davlatlarida, ham Sharqda bo‘lib o‘tgan bir necha muzokaralardan so‘ng Ozarboyjon va Armaniston nihoyat umumqamrovli, chinakam tarixiy sulh shartnomasi imzolashga juda yaqin kelishdi. So‘nggi marta Armaniston bosh vaziri Nikol Pashinyan va Ozarboyjon prezidenti Ilhom Aliyev Moskvada uchrashishdi va Oliy Yevrosiyo iqtisodiy kengashi doirasida kichikroq muloqot o‘tkazishdi. Garchi Ozarboyjon YeOII a’zosi bo‘lmasa ham, Aliyevni tadbirga chaqirishdi.
Rossiya OAV, jumladan, Kremlda o‘tgan bu uch tomonlama muzokaralarni batafsil yoritgan «Vedomosti» gazetasi rossiyalik tomoshabinlar va mushtariylarda go‘yoki poshshoning yerlaridagi knyazlar avvalgi davrlardagidek oqposhshoga bosh urib kelganidek taassurot yo‘qolmasligi uchun vaziyatni shunday tasvirlashga o‘tishdi. Hammasi u zoti oliylarining xayrixohligini qozonish, go‘yoki buyuk bir insonni o‘z foydasiga og‘dirish uchundek.
Aslida, ishlar bu da’volarga butunlay qarama-qarshi ko‘rinishda. «Vedomosti» gazetasi masalan, Putin o‘sha yig‘ilishda Moskvaga kelgani uchun Aliyevga tashakkur bildirgani haqida yozgan. Bu tasodif emas, Aliyevning tashrifi o‘zidan ham ko‘ra Putinga ko‘proq zarur edi, chunki Kremlning Kavkazorti ishlariga ta’siri endilikda agar nolga teng bo‘lmasa ham, shunga yaqin.

Gap shundaki, Ozarboyjon va Armaniston o‘rtasidagi imzolanishi muhokama bo‘layotgan sulh shartnomasi Yerevanning Qorabog‘ga tarixiy da’vosidan voz kechishni taqozo etish bilan birga, Moskvaning Kavkazortida qaqshatkich mag‘lubiyatga uchraganini ham bildiradi.
Ozarboyjon uchun bu shartnomaning imzolanishi 2020 yil kuzidagi Ikkinchi Qorabog‘ urushida uning to‘liq g‘alabaga erishgani va ulkan tashqi siyosiy muvaffaqiyatni anglatadi.
Armaniston uchun, birinchi navbatda uning ayni paytdagi hukumati uchun bu shartnoma murakkab sinov bo‘lishi mumkin. Hozircha Pashinyan va uning partiyasi shartnoma imzolangach mamlakatdagi hokimiyatni o‘z qo‘lida saqlab qola oladimi-yo‘qmi, bunisi noma’lum. Moskva jon-jon deb armanlarga hukumatga qarshi namoyishlar o‘tkazishni tashkillashtirish yoki shunday namoyishlarni qo‘llashga urinishi mumkin, biroq bu o‘yinlarning istiqbollari baribir shubhali. Albatta, armanlarning ko‘pchiligi Qorbog‘ni o‘zlariniki deb hisoblashadi, lekin uning uchun qon to‘kish istagida yonayotgani yo‘q. Putin esa hozir Boku va Anqaraning mustahkam koalitsiyasiga qarshi urush qila oladigan holatda emas, deb

















