2024 yil dekabrida Suriyada Asadlar rejimining ellik yillik hukmronligi yakun topdi. Ko‘plab suriyaliklar erkinlikdan bahramand bo‘lishda davom etmoqda, biroq mamlakat barqarorlikka erishdi, deb bo‘lmaydi. Suriya hanuz chuqur inqiroz ichida, mamlakatni harbiy to‘qnashuvlar larzaga solmoqda.

«Meduza» sharqshunos Ruslan Sulaymonovning Daraa, Halab va Damashq kabi yirik shaharlardan tayyorlagan reportajini e’lon qildi.

Daraa — inqilob tongi

2011 yil 6 mart kuni ertalab Suriya janubida joylashgan kichik Daraa shahrida bir necha o‘smir maktab ichki hovlisi devorida shunday graffiti chizadi: «Sening navbating keldi, doktor!»

Ular bu so‘zlar bilan mamlakat prezidenti, muttaxassisligi bo‘yicha oftalmolog Bashar Asadga murojaat qilgan edi. O‘sha paytga kelib butun arab olamida alanga yonib turgan edi — Misrda ko‘p yillik hukmdor Husniy Muborak va Tunisda Zaynulobiddin ibn Ali ag‘darilgandi.

Daraa / Ruslan Suleymanov

Politsiya deyarli darhol o‘quvchilarni hibsga oladi va keyingi bir necha kun davomida qiynoqlarga solishadi. Ular elektroshoker bilan to‘qnashdi, tirnoqlari ostiga ninalar sanchildi. Ehtimol, hukumat ehtimoliy inqilobdan qo‘rqib, o‘smirlarni namoyishkorona tarzda jazolashni maqsad qilgan edi.

Biroq natija aksincha bo‘ldi. Qiynoqlar to‘g‘risidagi xabarlar butun Daraani larzaga soldi. Shahar aholisi uyushgan holda politsiya bo‘limi oldida to‘planib, bolalarni ozod qilishni talab qila boshladi. Hokimiyat noroziliklarni shafqatsizlik bilan bostirdi. Lekin bu mahalliy aholini to‘xtata olmadi. Namoyishlar endi faqat Daraada emas, balki butun Suriya bo‘ylab avj oldi.

Shunday qilib, o‘tmishda barqaror bo‘lgan va butun arab olami uchun namuna bo‘lib kelgan mamlakatda ko‘p yillik fuqarolik urushi boshlandi. Bu urush qariyb 14 yilga cho‘zildi, 400 mingdan ziyod inson hayotiga zomin bo‘ldi, mamlakatdagi 20 mln kishining yarmidan ko‘pi qochqinga aylandi va 2024 yil dekabrida — Asadlar rejimi ag‘darilishi bilan yakunlandi. Ushbu rejim Suriyada yarim asrdan ziyod hukmronlik qilgan edi.

«Men baxtlimanmi? Yo‘q, mutlaqo yo‘q. Mamlakatim vayronaga aylandi. O‘sha paytda hech narsa yozmaganimiz yaxshi edi», — deydi Abdurahmon, o‘sha 2011 yildagi graffitini yozgan o‘smirlardan biri. Hozirda Abdurahmon kamtarona hayot kechirmoqda: qayerda pul topsa, o‘sha yerda ishlaydi — ba’zan mahalliy qurilishda, ba’zan esa o‘sha maktabda posbon bo‘lib.