2025 yil 31 oktyabr. Yer sayyorasining qay bir nuqtasida fermer yuqori texnologik dronlarni xo‘jaligiga joriy qilish ustida ishlayapti, boshqa bir nuqtasida esa hokimlar fermer ekinini traktorlar bilan payhon qilyapti... Surxondaryo viloyatining Sho‘rchi tumani fermerlari piyoz ekkani uchun tunda majburan avtobuslarga solinib, hokimiyatga olib ketildi, “savalash” uchun. O‘z holiga qo‘yilmagan, hamon hokimlar “diktaturasi” ostida qolayotgan fermerlarni kim himoya qiladi? Jurnalist Shokir Sharipov hamon og‘riqli bo‘lib qolayotgan mavzuni yana bir bor esladi.
31 oktyabrga o‘tar kechasi Sho‘rchi tumanidagi 80 nafarga yaqin fermer ikkita avtobusga chiqarilib, ichki ishlar organlari xodimlari tomonidan viloyat hokimligidagi yig‘ilishga olib ketilgan. Ma’lum bo‘lishicha, ushbu safarbarlik g‘alla ekishni kechiktirganlik uchun jazo chorasi sifatida qo‘llangan.
Yana bir videoda fermer Dilmurod Shoydullayevga tegishli dalaga tuman hokimi boshchiligidagi mas’ullar kelib, yangi ekilgan piyoz maydonini buzib tashlagani aks etgan.
“Ekib qo‘yganingni baribir buzamiz. Bundan keyin narigi ekilgan dalaga o‘tamiz. Hozir hammasi o‘sha yoqqa ketdi mana… Pulingga kuyaman, 100 million, 200 millionga kuyaman desang, ekaver, og‘ayni. Senlarga gap ta’sir qilmas ekan. Piyoz ekkanlar bilan ovora bo‘lib, qancha azob chekdik, baribir paxta rejasini to‘ldira olmadingizlar. Tumanda 580 gektar paxta ekilmay qoldi”, - deydi mahalliy rahbarlardan biri.
Jurnalist Shokir Sharipov Agrobizes assotsiatsiyasi rahbari Kamoliddin Ikromov bilan fermerlar ishiga bu tarzda aralashuvning oqibatlari haqida suhbatlashdi.
“Agroterrorizm”
Bu kabi holatlar faqat Sho‘rchida kuzatilayotgani yo‘q, boshqa viloyatlarda ham ekinlarni yo‘q qilishyapti. Men buni “agroterrorizm” deyman. Bunday xatti-harakatlar oziq-ovqat xavfsizligini ta’minlash va narxlarni barqarorlashtirish maqsadida fermerlarga ko‘proq erkinlik berishni ko‘zda tutuvchi so‘nggi prezident farmonlariga tubdan zid keladi. Prezidentning bitta emas, ketma-ket ikkita farmoni chiqdi. Ularda paxta-g‘alla yo‘nalishidagi fermerlarga yerning 45 foiziga paxta, 45 foiziga g‘alla va qolgan 10 foiziga erkin ekin ekishga ruxsat berilgan. Axir dehqonning qo‘lidagi pul ham aslida davlatning boyligi emasmi? Tadbirkorning sarmoyasi, fermerning mablag‘i va boshqa resurslarning barchasi davlat iqtisodiyotining bir qismi hisoblanadi. Ertaga misol uchun, piyozning narxi 5 ming so‘mga chiqib ketsa, bunga kim javob beradi? Shu ishni qilayotganlar xalq to‘laydigan ortiqcha pulni o‘z yonidan to‘lab bera oladimi?
