Shaxsiy uy yoki kvartiraga ega bo‘lish an’anaviy ravishda moliyaviy farovonlikning asosiy belgilaridan biri hisoblanadi. Biroq uy-joy egalari ulushi eng yuqori bo‘lgan mamlakatlar har doim ham dunyoning eng boy davlatlari emas.
OECD Affordable Housing Database ma’lumotlari uy-joyga egalik darajasiga aholi daromadidan ko‘ra davlatning tarixiy uy-joy siyosati ko‘proq ta’sir ko‘rsatishini ko‘rsatmoqda.
Reytingda birinchi o‘rinni Slovakiya egallagan. Bu mamlakatda uy xo‘jaliklarining 93,5 foizi shaxsiy uy yoki kvartiraga ega. Keyingi o‘rinlarda Ruminiya va Xorvatiya joylashgan.
Umuman olganda, reytingning yuqori pog‘onalarini hozirgi va sobiq sotsialistik davlatlar egallagan. Birinchi o‘nlikka Litva, Bolgariya, Polsha va Latviya ham kirgan.
Rossiyada 2026 yilda Butunrossiya jamoatchilik fikrini o‘rganish markazi tomonidan o‘tkazilgan tadqiqotga ko‘ra, aholining 87 foizi o‘ziga yoki oilasiga tegishli uy yoki kvartirada yashaydi.
Mutaxassislar bunday holatni ko‘p jihatdan sotsialistik tizim merosi bilan izohlaydi. Sotsialistik blok parchalanganidan keyin ko‘plab davlatlarda davlatga tegishli uy-joylar xususiylashtirilib, ularda yashagan fuqarolarga juda arzon narxlarda sotilgan.
Natijada qisqa vaqt ichida millionlab oilalar kvartira va uylarning to‘laqonli mulkdoriga aylangan.
Xitoy to‘rtinchi o‘rinda
Xitoy 90 foizlik ko‘rsatkich bilan reytingda to‘rtinchi o‘rinni egallagan. Mamlakatda uy-joy egalari ulushining yuqori bo‘lishi 1990-yillarda amalga oshirilgan keng ko‘lamli uy-joy islohotlari bilan bog‘liq.
O‘sha davrda davlat o‘z tasarrufidagi kvartiralarni ularda yashovchi aholiga imtiyozli narxlarda ommaviy ravishda sota boshlagan. Bu dastur ko‘chmas mulk egalari sonini tez oshirgan.
