Buldozerda majaqlangan qiz. Isroil amerikalik faolni nega oʻldirgandi?

Bu ish boshqa faollar, isroillik harbiylar va mahalliy aholi koʻz oʻngida sodir boʻladi. Hodisa xalqaro maydonda katta shov-shuv boʻladi. Koʻplab taniqli shaxslar, xalqaro tashkilotlar Isroilni tanqid qilib chiqadi. Biroq Isroil tomoni pinagini ham buzmaydi.

Sud va qotilning oqlanishi

Reychel vafotidan soʻng uning ota-onasi Isroil davlatini sudga beradi. Surishtiruv uzoq muddat davom etib, 7 yil oʻtib 2010-yil Isroilda sud boshlanadi. 2012-yilda Hayfa okrug sudi Reychelning oʻlimi bogʻliq daʼvoni rad etadi. Sud buldozerni boshqargan harbiy Reychelni ataylab bosmagan, uni koʻrmay qolgan degan xulosaga keladi va qizning oʻlimini harbiy operatsiya doirasidagi baxtsiz hodisa sifatida baholaydi.

Oʻsha kuni Reychelning yonida boʻlgan faollar qizning egnida yorqin rangli nimcha boʻlgani, buldozerni boshqargan harbiy uni koʻrib turganini taʼkidlashsa ham, sud bu faktlarni inobatga olmaydi. Isroil tomoni oʻsha uy yahudiy davlatiga qarshi kurashda foydalanilganini iddao qiladi.

Reychelning ota-onasi Hayfa okrug sudi qarori boʻyicha apellyatsiya beradi. Biroq 2015-yilda Isroil oliy sudi bu apellyatsiyani koʻrib chiqishni rad etadi, aybdor jazosiz qoladi.

Reychelning kundaliklari

Reychel vafotidan soʻng qizning oilasi uning kundaliklari va maktublarini yigʻib, kitob holida chop etadi. Kundaliklarda uning bolalik davridagi orzulardan tortib ulgʻaygan paytidagi kechinmalarigacha yozilgandi.

Qiz oʻz qaydlarida «nega?» degan savolni koʻp bergan edi:

Nega bir oilaning uyi buzilishi kerak?

Nega bolalar urush ichida ulgʻayishi kerak?

Nega bir insonning hayoti boshqa birovning qaroridan arzonroq boʻlishi kerak?

Qiz ulgʻaygan sari uning kundaliklarida savollar oʻzgarib boradi. U endi faqat «men kim boʻlaman?» deb emas, «men boshqalar uchun nima qila olaman?», «mening hayotim boshqa odamlarga qanday taʼsir qiladi?» degan savollar haqida oʻylay boshlaydi.

Falastinga borgach, kundalikdagi yozuvlarda qoʻrquv, hayrat, achinish, gʻazab va ruhiy zoʻriqish kuchliroq seziladi. U Gʻazo sektorida koʻrgan hodisalarni ogʻir qabul qiladi. Xatlaridan birida Gʻazodagi odamlarning mehribonligi, ularning hayoti barbod boʻlayotganini koʻrish unga qattiq taʼsir qilganini yozadi. Maktublarida oʻzini qahramon sifatida tasvirlashga urinmaydi, aksincha, baʼzi xatlarida ikkilanadi, qoʻrqadi, charchaydi va oʻzining bu kurashga qanchalik qodir ekanini oʻylaydi.

Reychelning kundaliklarini oʻqiganlar uning qanchalik vijdonli, oliyjanob boʻlganini his qiladi. Kundaliklar asosida sahna asari yaratiladi. «Mening ismim Reychel Korri» deb nomlangan bu asar orqali ommaga uning fikrlari, his-tuygʻulari va hayotining soʻnggi damlari yetkaziladi.

Tinchlik ramzi

Reychel Korri atigi 23 yil yashadi. U dunyo siyosatini oʻzgartira oladigan katta lavozim egasi, qudratli davlat rahbari yoki mashhur siyosatchi emasdi. U amerikalik oddiy qiz edi. Reychel dunyoda tinchlik qaror topishini istagan, bolalar oʻq yomgʻirlari ostida, yetimlikda emas, balki ota-onasi bagʻrida, tinch jamiyatda ulgʻayishini xohlagan inson edi.

Millionlab insonlar Reychelni qahramon deb biladi. Qiz oʻz qarashlari va xatti-harakatlari bilan bunga loyiqligini isbotlay olgan. Reychelning fojiali oʻlimiga 23 yil boʻldi. Oʻshandan buyon uni dunyo tinchligi ramzi sifatida eslashadi, xotirlashadi. Zero jafokash Falastin xalqining azob-uqubatlariga befarq boʻlmagan va bu yoʻlda jon bergan qahramon qiz shunday taʼrifga loyiqdir.