Toshkentning qoq markazidan 2 kilometrgina radius masofada o‘rnatilgan o‘nlab videokamera dislokatsiyalarini ko‘rib chiqamiz.

Eski Jo‘va dehqon bozori qarshisida shunday kamera bor. U haydovchilarning uzluksiz chiziqni bosishlarini intizorlik bilan kutadi, aniqlaydi va jarimaga tortilishlari uchun asos tayyorlaydi. Kameradan biroz oldingi sharoit esa umuman boshqacha – chiziqlar yo‘q.

Qarama-qarshi harakat tomonda yo‘l ishoralari chizilmagan. Buning sababi esa ushbu yo‘nalishda kamera yo‘q.

Uzoqqa bormaymiz. Shu turgan nuqtamizdan Sag‘bon ko‘chasiga qarab 100 metr yursak, yana shu ahvol – “kamera, chiziq va chiziqsizlik” tendensiyasiga duch kelamiz. Bu ko‘chada bunday kameralar shunchalik ko‘pki, ayrimlarining orasidagi masofa hatto 100 metr ham chiqmaydi. Achinarlisi esa shu 100 metr oraliqda ham yo‘l chiziqlari faqat kameralardan keyin chizilgan.

Farobiy ko‘chasiga tushib olamiz. Bu yerda ham shu ahvol.

Qorasaroy ko‘chasida ham, shu yo‘lning Nurafshon ko‘chasi bilan kesishgan chorrahasida ham, Kichik halqa yo‘li bilan kesishgan chorrahasida ham vaziyat bir xil.

Qorong‘i tushib ketdi hamki, “qaroqchi kameralar ovi”miz baroridan kelaverdi. Qani, oxiriga yetolsak...