Ушбу полигонда икки ҳафта, ундан олдин шифохонада 16 кун карантинда бўлиб чиққан ватандошимиз ижтимоий тармоқдаги саҳифасига баъзи суратларини жойлади. Kun.uz мухбири у билан боғланиб, карантин зонасидаги ҳаёт ҳақида сўзлаб беришини сўради.
Аввало айтиш жоиз, қуйидагилар - фақат бир ҳамюртимизнинг фикрлари. Карантин жорий этилган дастлабки кунларда жойлардаги шароитлар ҳақида турли гап-сўзлар, видеолар тарқалди. Исми сир қолишини истаган ҳамюртимизнинг сўзлари, келтирган суратларига қараганда, махсус зоналардаги камчиликлар тез фурсатда ортиғи билан бартараф этилган.
30 кунлик карантин
– Истанбулдан қайтгач, 18 мартдан бошлаб 16 кун Тошкент шаҳридаги «Нуроний» клиник шифохонасида карантинда бўлдим. Охирги кун эрталаб 2 кишини вирусологияга олиб кетишди. Одамлар ваҳимага тушди. Яна 14 кун шу ерда қолишимизни тахмин қилдик.
Кечки овқатдан кейин 4та автобус келди. Ўша 2 киши яшаган қаватдагиларни автобусга чиқаришди. Улар алоқада бўлган, шунинг учун олиб кетишяпти, деб ўйладик. Лекин автобуслар келиши кўпайди. Шундан сўнг ҳаммамизни олиб кетишларини тушундик. Нарсаларимизни йиғишни бошладик.
Шу тариқа, 3 апрелда Ўртасаройга келиб, яна икки ҳафта – 17 апрелгача шу ерда бўлдик.
«Нуроний» шифохонасида жами 20тача палатада тахминан 2-3 кишидан жойлашган эдик. Йиғилиб гаплашиб турардик. Бошқа қаватларга аралашмас эдик. Биринчи қаватда 2та ювиниш хонаси, 4та ҳожатхона бор эди.
Шифохонанинг катта боғи бор эди. Ҳар куни чиқиб бадантарбия қилардик. Овқатлари жуда ҳам яхши эди. Менимча, овқатлар бирор тўйхона ёки миллий таомлар кафесидан олиб келинарди.
Нонуштага ҳар хил «каша»лар, пишлоқ, сарёғ, компот бериларди. Тушликда тез-тез тўй оши, салати билан биргаликда; мастава, «солянка» шўрва. Кечки овқатга эса бефстроган, бифштекс ва қовурма лағмон... Кунора суюқ овқат – манпар, товуқ шўрва, фрикадельки. Яна кефир, кисель, компот ҳам берилди.
Кечки овқатдан кейин доим ширинлик ҳам бериларди. Ҳаммасидан ҳам ҳайрон бўлганимиз – ким яна қўшимча ейишни хоҳласа, албатта беришарди.
Ўртасаройдаги ҳаёт
