Нигина Икромова:

– Туркиянинг Истанбул шаҳрида турамиз. Пандемия ҳаётимизни, режаларимизни буткул издан чиқариб юборди. Хўжайиним чой ишида ишларди. Мен магазинда ишлардим. Ҳомиладор бўлиб қолганлигим сабабли кўп ишлолмадим. Ҳозирги кунда иккаламиз ҳам ишсизмиз. Хўжайинимнинг ишлари ёпилганига икки ой бўлади. Ижарада турдик. Жуда қийналдик. Бир ярим ой давомида ижарада туриб, пулларимиз тугаб қолганлиги учун уй эгаси бизни чиқариб юборди. Туришимиз учун паспортимизни унга бериб қўйишимизни талаб қилди. Паспорт беришни хоҳламай чиқиб кетдик у ердан.

Мен ҳомиладор ҳолимда кўчада қолдик. Биримиз икки бўлсин деб ишлашга келиб шунча кўргиликларни кўрдим. Шундай пайтда битта опа ёрдам бераман, деб чақирдилар. Уларнинг уйига бордик. У ҳам хўжайини билан турарди. Улар ҳам пандемия сабабли қийналиб қолишди. Шундан сўнг улар ҳам уйларини топширишга мажбур бўлишди.

Иккинчи марта кўчада қолиб кетдик. Ҳатто ейишга нонимиз йўқ бўлиб қолди. Бир сўм пулимиз йўқ эди ўша пайтлари. Шундан сўнг телеграмда ташкил этилган ватандошлар гуруҳидагилардан Туркияда қийин аҳволга тушиб қолган ўзбекистонликларга элчихона ёрдам бераётганини эшитдик. Мурожаат қилганимиздан кейин маҳсулотлар келтириб беришди. Озиқ-овқат маҳсулотларининг ичида ун бор экан. Мен касал ётибман, қон босимим ошиб кетган. Хўжайиним хамир қоришни билмайдилар. Бир амаллаб нон қилдилар, уни ҳам еб бўлмади.  

Бағрикенг халқимизга, саховатпеша юртдошларимизга раҳмат, кўчада қолган пайтимиз ётоқ-жой билан таъминлади. Меҳмонхонага жойлаб қўйишди. Шифокорларга олиб бориб қаратишди.

Ишонасизми, ҳатто шифохонага тобим қочиб борганимда ҳолатимни кўра-била туриб умуман қабул қилишмади. Тиббий суғуртам бўлмагани, шифокор кўригидан ўтишга пулим бўлмагани учун шифохонадан чиқариб юборишди. Қон босимим кўтарилган ҳолимда ортимга қайтдим. Шифокорлар кўригидан ўтолмаганимдан кейин жуда қийналиб қолдим. Хўжайиним бир оз пул топгач, бир марта шифокор кўригида бўлдик холос. Олти ой ҳомиладор ҳолимда қийналиб юрдим. Ҳаттоки поликлиникалар қабул қилмади. Меҳмонхонага жойлаган яхши инсонлар ўзлари пул тўлаб мени дўхтирларга қаратишди.

Бу ерга келмасимдан олдин ҳам Ўзбекистонда ордер орқали даволаниб юрган эдим. Ўпкамнинг мазаси йўқ. Эхинококк бўлганман. Туркиядаги врачлар кўзим ёришига узоғи билан бир ой қолганини айтишди. Кетмасангиз, бу ерда намлик кучли, ҳавосини ҳам кўтара олмаяпсиз, шунинг учун қон босими ўта кучли бўляпти, дейишяпти. Бунинг натижасида оғриқ ҳам кучли, дейишяпти. Шу сабабли уйимизга қайтишимиз керак экан. Ўпкам бу намликни кўтара олмаётган экан.