Янги китобга Жонатан ва Анжела Скотт, Марсел ван Остен, Франс Лантинг, Грег дю Туа ва бошқа таниқли фотографларнинг ишлари киритилган. Суратларда сайёрадаги энг баланд сутэмизувчиларнинг табиатдаги ҳаёти акс этган.
Жирафаларни бутун дунёда осон танишади. Бироқ улар дуч келаётган хавфлар ҳақида ҳамма ҳам етарлича маълумотга эга эмас. Нашрда келтирилишича, сўнгги 300 йилда жирафалар табиий яшаш муҳитининг қарийб 90 фоизини йўқотган, Африканинг камида етти мамлакатида эса бутунлай йўқолиб кетган.
Халқаро табиатни муҳофаза қилиш иттифоқи маълумотларига таяниб қайд этилишича, 1985 йилдан буён жирафалар сони кескин камайган. Айрим ҳудудларда қисқариш 40 фоизга етган.
Баъзи қўриқланадиган ҳудудларда жирафалар сафарининг одатий қисмига айланган. Сайёҳлар уларни Африка манзарасининг ажралмас тимсоли сифатида қабул қилади. Аммо бошқа жойларда бир-биридан узилиб қолган кичик популяциялар заиф ҳолатда яшамоқда.
Қишлоқ хўжалиги майдонларининг кенгайиши, йўллар ва тўсиқлар қурилиши, аҳоли пунктларининг ўсиши жирафаларнинг табиий ҳаракат йўлларини бўлиб ташламоқда. Натижада улар алоҳида ҳудудлардаги кичик гуруҳларга ажралиб қоляпти.
Айрим минтақаларда жирафалар ҳали ҳам гўшти учун овланади. Бошқа ҳудудларда эса қуролли можаролар ва сиёсий беқарорлик табиатни муҳофаза қилиш ишларини қийинлаштирмоқда.
