O‘zga davlatdan mehmonga kelgan kishi mezbonning dilini og‘ritmaslik uchun uning yurti haqida iloji boricha yaxshi gaplarni aytadi. Aslida, har bir o‘lkaning sayyohlar uchun tabiati, tarixiy obidalari, taomlari, meva-chevalaridagi o‘zgachalikning o‘zi hayratga solishi tayin.
Mehmonlar bilan..
O‘tgan hafta qo‘shni davlatdan kelgan bir guruh rasmiy mehmonlar bilan bir kun birga yurdim. Mutasaddi kishilar tomonidan uyushtirilgan qabuldan so‘ng qardoshlarimiz hamkorlikni amalga oshirish uchun bizdagi mavjud sanoat obektlari va diqqatga sazovor joylarni borib ko‘rishni ixtiyor etishdi. Mehmonlarga hamrohlik qilish bilan birgalikda ularning har bir borgan joydagi reaksiyasiga e'tibor qarataman. Yarim soatlik safardan so‘ng ulardan biri menga: “Sizlarda ko‘chalar doim shunday toza va sarishta turadimi yoki mehmonlar kelishiga harakat qilishdimi?”, deb so‘radi. Obodonlashtirishga e'tibor doim bir xil ekanligini eshitib: “Agar bizga mehmonga borsangiz, ko‘chalarimizdan uyatga qolamiz ekan..”, deb qo‘ydi. Bunday maqtovdan dil yayraydi, lekin...
Mehmonlarga ajratilgan avtobusda, asosan, tadbirkorlar bo‘lgani uchun har bir ishlab chiqarish korxonasiga kirib chiqishimiz bilan yo‘lda iqtisodiy tahlillar davom etardi. To‘g‘risi, ularni gap-so‘zlarini eshitib, bizdagi rivojlanishdan ko‘ngil to‘ldi. Ayniqsa, paxtadan ishlangan tekstil kiyim-kechaklarimizning sifati ularni juda hayratga solgani, u yerdagi mehnat madaniyatini o‘rganish kerakligini ta'kidlashgani bor gap. Yana mehmonlar bizdagi mevalarning mazasi boshqacha ekanligini ham rosa maqtashdi.
G‘alati savol
Ulardan biri yo‘ldagi reklama doskasini o‘qib, menga : “Do-ri-xo-na. Bu – apteka to‘g‘rimi?”, dedi. “Ha” degan javobimni eshitib: “Poytaxtingizda aeroportdan tushib shaharga kirganimdan beri eng ko‘p uchragani mana shu yozuv bo‘ldi. Hamma ko‘chada dorixona. Viloyatlardagi shahar va tuman markazlarida ham mana shunday ekan. Sizlarda kasallik ko‘pmi? Ba'zi ko‘chalarda qatorasiga besh-oltitadan mana shunday aptekalar. Sababi, nima?”, deb so‘radi.
Rosti, men bu savolga tayyor emas ekanman. Shahar aylanib, e'tibor berib qarasam rostdan ham dorixona degani tiqilib ketibdi. Avvallari dori-darmon bilan savdo qiluvchi do‘konlar asli tibbiyot muassasalari atrofida bo‘lguvchi edi. Hozir har bir gavjum ko‘chada to‘rttadan ekan. Bozorlar atrofi-ku “dori bazasi”ga aylangan.
O‘zim tuman markazida yashayman. Esimni taniganimdan beri ma'muriy markazimizda, peshtoqiga qadahga chirmashgan ilon surati tushirilgan bittagina “Apteka” yozuvi bor bino bo‘lgan. O‘sha dorixona ham qishda gripp oralaganda bir gurillab odamlarni qabul qilar, boshqa payt huvillab yotar edi. Hozir, o‘sha hududda 16 ta apteka sanadim. To‘g‘ri, aholi soni hozir bir necha bor oshganini ham hisobga olish kerak. Biroq hozir tumanning deyarli har bir qishloq guzarida ham dorixonalar mavjud. Barcha viloyatlarimizda shu ahvol.
