18.04.2018 yildagi O‘RQ–476-son Qonun bilan Jinoyat-protsessual kodeks (JPK) va Jinoyat kodeksiga (JK) ana shunday o‘zgartish va qo‘shimchalar kiritildi. Bu haqda Norma yozmoqda.
 
Ma'lumot uchun: Uy qamog‘i va garov ehtiyot choralaridan biri, ya'ni ayblanuvchi yangi jinoyatlar sodir etmasligi hamda surishtiruv, tergov va suddan yashirinmasligi uchun unga nisbatan qo‘llaniladigan majburlov turlari hisoblanadi.

Bunda ayblanuvchidan farqli ravishda gumon qilinuvchiga nisbatan ehtiyot choralarini qo‘llashga, umumiy qoidaga ko‘ra, ruxsat berilmaydi. Sababi – gumon qilinuvchining aybdorligi xususida surishtiruv va tergovda hali yetarlicha dalil bo‘lmaydi.   

Shu bilan birga, JPKning 226-moddasiga muvofiq, alohida hollarda gumon qilinuvchiga nisbatan qamoqqa olish tarzidagi chorani qo‘llashga ruxsat berilgan. Odatda quyidagi hollarda shunday yo‘l tutiladi:

• 3 yildan ortiq muddatga ozodlikdan mahrum qilish tariqasidagi jazo nazarda tutilgan qasddan jinoyat sodir etganlikda yoxud 5 yildan ortiq muddatga ozodlikdan mahrum qilish tariqasidagi jazo nazarda tutilgan ehtiyotsizlik oqibatida jinoyat sodir etganlikda gumon qilinganda;
• ushlangan gumon qilinuvchining shaxsi aniqlanmagan yoxud uning mamlakatimizda doimiy yashaydigan joyi yo‘q bo‘lsa, uncha jiddiy bo‘lmagan jinoyatlar sodir etishda gumon qilinganda.
 
Qabul qilingan hujjat gumon qilinuvchiga nisbatan yengilroq ehtiyot choralari – uy qamog‘i va garovni qo‘llash imkonini berdi (xuddi o‘sha alohida hollarda). Ularni tartibga soluvchi normalarning o‘zi ham takomillashtirildi.  
 
Uy qamog‘i 

JPKning 242-1-moddasiga muvofiq uy qamog‘i – taqiqlar (cheklovlar) yuklatilgan va uning ustidan nazorat amalga oshirilgan holda turar joyda (qonuniy asoslarda yashab turgan joyi bo‘lishi kerak) jamiyatdan to‘liq yoxud qisman ajratib qo‘yilish. Uy qamog‘ini qo‘llash uchun qamoqqa olish uchun bo‘lganidek asoslar zarur (JPKning 242-moddasiga qarang). Bunda uy qamog‘i unga nisbatan qamoqqa olish tarzidagi ehtiyot chorasini tanlash uchun asoslar mavjud bo‘lganida uning yoshini, sog‘lig‘i holatini, oilaviy ahvolini va boshqa holatlarni hisobga olgan holda qamoqqa olish maqsadga nomuvofiq deb topilgan taqdirda qo‘llaniladi.