Huquqiy hujjatlar inson manfaatiga xizmat qiladi yoki aksincha, erkin harakatlanishga to‘siq bo‘lishi ham mumkin. Jahon tajribasida deyarli barcha mamlakatlar qonunchiligida aybsizlik prezumptsiyasi (aybdorning jinoyati qonuniy tartibda isbot qilinmaguncha, u aybsiz hisoblanadi va aybsizligini isbotlab berishi shart emas) mavjud. Xo‘sh, O‘zbekiston qonunchiligida vaziyat qanday? Aybsizlik prezumptsiyasiga amal qilinmoqdami?
Qoidalar jonli yashashi uchun, avvalo, qonunchilikning o‘zida aybsizlik prezumptsiyasiga zid kelmaydigan tartib belgilanishi lozim. Masalan, O‘zbekiston Respublikasi Jinoyat protsessual Kodeksining 297-moddasida jinoyat sabablarini bartaraf etish va oldini olish haqida surishtiruvchi, tergovchi, prokuror tegishli organlar (shaxsning ish joyi, mahallasi)ga taqdimnoma kiritishi aytiladi. Hali sud tomonidan shaxsning harakat yo harakatsizligiga huquqiy baho berilmay, jinoyatni keltirib chiqaruvchi omillar bartaraf etilishi so‘raladi. Tabiiyki, savollar paydo bo‘ladi: tergov organining bunday taqdimnomani kiritishi aybsizlik preziumptsiyasiga zid kelmayaptimi?
Toshkent Davlat yuridik universiteti o‘qituvchisi O‘tkir Xolmirzayevning aytishicha, aybsizlik prezumptsiyasi umumhuquqiy norma bo‘lib, unga amal qilish jinoyat protsessining barcha bosqichlarida ustuvor hisoblanadi.
«Aslida, jinoyatlarning oldini olish jinoyat-protsessual qonun hujjatlarining asosiy vazifalaridan hisoblanmasa-da, JPKda jinoyat ishlarini yuritishning jinoyat-protsessual qonunlarda belgilangan tartibi jinoyatlarning oldini olishga yordam qilmog‘i lozimligi ko‘rsatilgan.
Taqdimnoma faqatgina jinoyatning sabablarini va uning sodir etilishiga imkon bergan shart-sharoitlarni bartaraf etish choralarini ko‘rish yuzasidan kiritiladi. Mantiqan olib qaralganda, jinoyatning zaruriy belgisi sifatida shaxsning aybi isbotlanishi bilan jinoyat (jinoiy holat emas) sodir etilganligi e'tirof etiladi. Bu esa sud hukmi bilan tasdiqlanadi. Demak, sud hukmi bo‘lmasdan turib jinoyatning sabablarini va uning sodir etilishiga imkon bergan shart-sharoitlarni bartaraf etishni so‘rash noto‘g‘riday ko‘rinadi.
Masalan, shaxs firibgarlik jinoyatida ayblanyapti, tergovchi u yashaydigan mahallaga firibgarlik jinoyatning sabablarini, shart-sharoitlarni bartaraf etishni so‘rab taqdimnoma kiritdi, deylik. Mahallada ushbu holat muhokama etiladi, odamlar firibgarlik holatidan ogohlantiriladi. Biroq sudda shaxsning aybi isbotlanmay, tergovchi firibgarlik, deb malakalagan qilmishni sud qarz munosabati, deb topsa-chi? Umuman sudlanuvchining aybi bo‘lmay, u oqlansa-chi? Oqibatda sudlanuvchi shaxsning yashash joyida sharmanda bo‘lgani qoldi, sha'ni-qadr qimmati kamsitildi. Ba'zida, hatto taqdimnomadan kelib chiqib ayrim xodimlarga intizomiy ta'sir choralari qo‘llash holatlari ham uchrab turadi. Bunda sudgacha ish yuritishdagi taqdimnoma tartibining aybsizlik prezumptsiyasiga zid qo‘llanilishini ko‘rish mumkin. Taqdimnoma kiritilgandan keyin tashkilotlar uni ijro etishda shaxsning keyingi taqdiri haqida ham chuqur o‘ylashlari kerak», - deydi u.








