Xalqaro tashkilotlar Jasliq koloniyasi qiynoqlar va zulm maskaniga aylangani sababli uni yopishni so‘rab O‘zbekiston hukumatiga bir necha bor murojaat qilishgan. Biroq ushbu so‘rovlar har safar e'tiborsiz qoldirilgan yoki turli bahonalar bilan rad etilgan. Shavkat Mirziyoyev davrida Jasliqda qiynoqlar qo‘llangani rasman tan olindi va uni tarix sahifalaridan batamom o‘chirish haqida qaror qabul qilindi.

Kun.uz ushbu koloniyada jazo muddatini o‘tagan, bugungi kunda ozodlikda bo‘lgan ikki sobiq mahkum bilan u yerda ko‘rgan-kechirganlari haqida suhbatlashdi.

“Jasliqda o‘tkazgan kunlarimni dushmanimga ham ravo ko‘rmayman”

Ayni paytda Jizzax viloyatining Sharof Rashidov tumanida yashayotgan, asli sirdaryolik huquq faoli A'zam Farmonov umrining 11,5 yilini Jasliqda o‘tkazgan.

 “2006 yilda soxta ayblov bilan qamalganman. O‘sha paytda O‘zbekiston Inson huquqlari jamiyatining Sirdaryo viloyat bo‘limi rahbari edim. Meni tovlamachilikda ayblashgan, jinoyat ishi yasama bo‘lgani uchun norozilik sifatida sudda sudyaga teskari qarab o‘tirganman. Garchi aybim rad etib bo‘lmas dalillar bilan isbotlab berilmagan bo‘lsa-da, sud tomonidan 9,5 yilga ozodlikdan mahrum qilindim. 2016 yilning mayida jazo muddati tugash arafasida unga qamoqxona ichki tartibini buzganlik aybi bilan 5 yil-u 26 kun muddat qo‘shib berildi.

11,5 yil mobaynida O‘zbekistondagi eng qo‘rqinchli qamoqxonalardan biri – Jasliq koloniyasida bo‘ldim. Jismoniy va ruhiy qiynoqlarni boshdan kechirdim. Lekin shunda ham kurashni to‘xtatganim yo‘q. Garchi haqsizlikka qarshi so‘zim, harakatlarimdan so‘ng qiynoqlarga duch kelgan, izolyatorga qamalgan bo‘lsam ham Jasliq koloniyasidagi mas'ullarning mahkumlarga nisbatan munosabatlari noto‘g‘ri ekanini, bu orqali ular jinoyatga qo‘l urishayotganini ochiq aytib keldim. Kuchim yetganicha atrofimdagi boshqa mahkumlarning huquqlarini himoya qilishga harakat qildim.

Foto: Voice of America

Jasliqda saqlanayotgan paytimda xalqaro tashkilotlar bu yerda mahkumlarga nisbatan qiynoqlar qo‘llanayotgani, men va boshqa siyosiy tutqunlar asossiz ayblovlar bilan bu yerda ushlab turilganimiz, shu sababli bizni ozodlikka chiqarishni so‘rab bir necha marta murojaat qilishgan. Lekin bu murojaatlarni O‘zbekiston hukumati har safar rad etgan. Shundan so‘ng qiynoqlar bo‘layotganini isbotlash uchun hayotimni xavf ostiga qo‘yib bo‘lsa-da, qamoqxonadan xatlar chiqardim va har safargi xatimdan so‘ng xalqaro hamjamiyatning bosimi kuchayib, bu ma'lum bir o‘zgarishlarga sabab bo‘lardi.