“Ovozga qarab sakrashni o‘rganaman deb, 4-5 marta oyog‘im gips qilingan” — qat'iyatli Asila
Asila Mirzayorova sog‘lom, bolaligidan turli sport va musiqa to‘garaklariga faol qatnashadigan qiz edi. U 9-sinfni tugatayotgan paytda oromgohda koptokdan kuchli zarba oladi va ko‘z pardasi ko‘chishi sodir bo‘ladi. Bir yil davomida shifoxonama-shifoxona yurish foyda bermaydi, Asilaning ko‘zi kundan kunga xiralashib boraveradi.
“Para yengil atletika bilan 5 yildan beri shug‘ullanaman. 2016 yilda Rioda bo‘lib o‘tgan Paralimpiya o‘yinlaridan so‘ng men ham Paralimpiya o‘yinlarida qatnashaman va medal olaman, deb qat'iy niyat qilgandim.
Dastlab, murabbiyim – yengil atletika bo‘yicha O‘zbekiston milliy paralimpiya jamoasi bosh murabbiyi Sardor aka Abduxoliqovning yoniga borib, meni jamoasiga olishini so‘raganimda, u: “Tashqi ko‘rinishing umuman sportchilarga to‘g‘ri kelmaydi, lekin jasorating sabab seni, albatta, chempion qilaman”, degandi. Shundan so‘ng shug‘ullanishni boshlaganman.
Boshida uzunlikka sakrash men uchun juda qiyin bo‘lgan. Sababi ovozga qarab sakrashdan juda qo‘rqqanman. 4-5 marta yiqilib, oyog‘im gips bo‘lgan. Boshqa sakramayman deb tushkunlikka tushgan paytlarim ham bo‘lgan”, – deydi para yengil atletika bo‘yicha Tokio o‘yinlari kumush medali sohibi Asila Mirzayorova.
O‘z ustida tinimsiz ishlash natija ko‘rsatib, Asila ketma-ket yutuqlarga erisha boshlaydi. U birinchi ishtirokidayoq Paralimpiya o‘yinlari chempioni bo‘ldi.
Asilaning onasi Dilfuza Hasanova butun oila qizini doimiy ravishda qo‘llab-quvvatlaganini bildirib, boshqa ota-onalarga ham shuni maslahat berdi.
“Ota-onalar hech qachon farzandim nogiron, qo‘lidan hech narsa kelmaydi deb o‘ylamasin, ota-ona farzandlariga to‘g‘ri yo‘l tanlashda yordam bersa, har qanday odam ham yo‘lini topib ketadi”, – deydi sportchining onasi.
