Ikkinchi jahon urushi davrida jami 1 million 951 ming o‘zbekistonlik frontga safarbar etilgan. O‘sha payt O‘zbekiston aholisi 6,5 million edi. Har 3 nafar vatandoshimizning bittasi qo‘liga qurol olib jangga otlangan.

Urushga ketganlarning birgina orzusi dushmanni tezroq yengib, g‘alaba bilan vatanga qaytish edi. Lekin orzular har doim ham ushalavermaydi. Ayniqsa, urushda...

O‘zbekistondan urushga ketganlarning 500 mingdan ko‘prog‘i halok bo‘ldi, 158 mingdan ortiq kishi bedarak yo‘qoldi.

Urushdan qoraxat kelganlarga aza ochilgan bo‘lsa, bedarak ketgan askarlar yaqinlarining musibati undan ham og‘irroq bo‘lgan. Ular daragi chiqmagan askar o‘g‘lini, askar turmush o‘rtog‘ini, askar otasini, “balki kelib qolar”, deya bir umr kutgan, yillab izlashgan.

Bedarak ketganlar orasida 101 askarning taqdiri hammasinikidan ham boshqacha. Ular 1941 yilda Germaniya sovet ittifoqi hududiga bostirib kirganining dastlabki haftalarida Smolensk ostonasida asirga olingan va natsistlar tomonidan okkupatsiya qilingan Niderlandiyaga propaganda maqsadlarida jo‘natilgan.

O‘rganishlar asosida shaxsi noma'lum bo‘lgan 101 aksarning aksari o‘zbekistonlik ekani aniq bo‘ladi. Konslagerda natsistlar 101 asirga boshqalarga qaraganda qo‘polroq muomalada bo‘ladi, ularga quyi darajadagi odamlar deb qarashadi, Asirlar natsistlarga dahshatli bir rejani amalga oshirish uchun kerak edi.

23 yillik tadqiqot

Niderlandiyalik jurnalist, tarixchi Remko Reyding 101 noma'lum askar haqida birinchilardan bo‘lib tadqiqotlar olib borgan.

Foto: Remko Reyding

“Bundan 23 yil oldin talaba paytimda shahrimiz yaqinida sovet askarlari qabristoni borligidan xabar topdim. Askarlarning barchasi unutilgan, ularning shaxsini hech kim bilmasdi.

Qabristonga borib ko‘rdim, u yerdagi 865ta kulrang toshli qabrga qarab, bu yerda ko‘milgan askarlarning yaqinlari hali ham ulardan yangilik kutayotganini, ularning yaqinlari otasi yoki bobosi izsiz ketmaganidan bexabar ekanini tushundim. Shaxsi noma'lum bo‘lgan askarlar uchun nimadir qilishni niyat qildim”, deydi Remko Reyding.