“Gitaramiz simi uzilib ketsa ham qo‘shiq aytishga ishtiyoq bor edi. Hozir hamma sharoit bor, lekin o‘sha ishtiyoq yo‘q...”
O‘zining samimiy va dardli taronalari bilan qisqa fursatda millionlab tinglovchilar qalbidan joy olgan xonanda Jaloliddin Ahmadaliyev Kun.uzʼga intervyu berdi. Qahramonimiz san’atga kirib kelishi, “oliy ma’lumotli oshiq” iborasi ortidagi alamli haqiqat, shou-biznesning g‘irromliklari hamda mashhurlik olib kelgan behalovatlik haqida ochiq-oydin so‘z yuritdi.
“Nota bilmayman, lekin Xudo san’atkorlar qatoriga qo‘shib qo‘ydi”
Jaloliddin Ahmadaliyev sahnaga ilk qadam qo‘ygan vaqtlarida ko‘plab tanqidlarga, hatto masxaralarga duch kelganini yashirmadi. Maxsus musiqiy ma’lumoti yo‘qligi sababli atrofdagilarning “qayerda o‘qigan bu?”, “notani biladimi o‘zi?” degan ta’nalari unga og‘ir botgan.
“O‘sha gaplar emotsiyaga berilib aytilgan edi. Mana, Xudoning qudratini ko‘ring, haqiqatan savodsizman, notani bilmayman, lekin elga tanitib, san’atkorlar qatoriga qo‘shib qo‘ydi. Kimgadir gaplarim qattiq ta’sir qilgan bo‘lsa, avvalo uzr so‘rayman. Shoir G‘ayrat aka Sheraliyev “Menga meni savodsiz demang, oliy ma’lumotli oshiqman” degan she’r yozib bergan edi. Buning ortida katta falsafa bor”.
Xonandaning ta’kidlashicha, ustozi Tohir Mahkamov ta’biri bilan aytganda, qobiliyat hammada ham bo‘lishi mumkin, lekin “qabuliyat” bo‘lmasa qiyin. Jaloliddin o‘zidagi iqtidorni Yaratganning inoyati va xalqning qabul qilishi deb biladi.
“Gitaraga qalam bog‘lab kuylardik... Hozir sharoit bor, ishtiyoq yo‘q”
Ijodkorning ta’kidlashicha, ilk qo‘shiqlari hech qanday moddiy manfaat va raqobat haqida o‘ylamasdan, beg‘ubor tuyg‘ular bilan yozilgan. Hozirgi kunda esa shou-biznes va to‘y talablari san’atkorning ichki dunyosiga o‘z ta’sirini o‘tkazmay qolmayapti.
“Bir paytlar, ijodimni endi boshlaganimda, gitaramizning “kapodastr” degan moslamasiga pul topolmay, o‘rniga qalam qo‘yib, pul rezinasi bilan qisib olardik. Simi uzilib ketsa ham ulab, ishtiyoq bilan qo‘shiq qilardik. Muxlislar yaxshi ko‘rgan “Jononim” kabi qo‘shiqlar o‘sha simi uzilgan gitaralarda tug‘ilgan. Hozir studiya bor, xohlagan cholg‘u bor, hamma sharoit yetarli. Lekin o‘sha birinchi davrlardagi ishtiyoq yo‘q. Hozir hamma narsa to‘y uchun, odamlarni o‘ynatish uchun bo‘lib qoldi. Siz ham zamonga, odamlarga qarab o‘zingizning zo‘r narsalaringizni tashlab qo‘yar ekansiz”.
“Cho‘qqida hech narsa yo‘q ekan - faqat behalovatlik bor”
Sahnadagi muvaffaqiyat va mashhurlik tashqaridan jozibali ko‘ringani bilan, uning ortida katta ruhiy bosim va behalovatlik yotadi. Jaloliddin o‘zining ijtimoiy tarmoqdagi “Meni tinch qo‘yinglar, cho‘qqiga chiqmoqchiman, u yerda nima borligini ko‘rmoqchiman” degan posti haqida ham to‘xtaldi.
“O‘sha cho‘qqida narsa yo‘q ekan. Faqat behalovatlik, uyqusizlik va mas’uliyat bor ekan. Tunda 3-4 soatgina uxlaysiz, har kuni kimgadir berilgan va’da, kimningdir to‘yiga yetib borish tashvishi. Halovat bo‘lmasa, topayotgan pulingiz ham, muxlislar olqishi ham, minib yurgan mashinangiz ham ko‘zingizga ko‘rinmay qolarkan”.
Shuningdek, u san’atga kirgach, mualliflik huquqlari va she’rlardan ruxsatsiz foydalanish ortidan kelib chiqqan sud jarayonlari, jarimalar va tortishuvlar uning jonidan o‘tib ketganini tan oldi.
To‘y gonorarlari, soliqlar va Toshkentdagi “tugat-tugat”lar
Jaloliddin Ahmadaliyev fonogrammadan deyarli foydalanmasligini, faqat ovoz yetkazish qiyin bo‘lgan o‘ta katta stadionlardagi davlat tadbirlarida istisno bo‘lishini aytib o‘tdi. Shuningdek, to‘y hizmatlari narx-navosi va soliq to‘lashdan mamnunligi haqida gapirdi.
“Toshkent shahri uchun 5 000–6 000 Aqsh dollariga, uzoq viloyatlar Samarqand, Surxondaryo uchun 8 000–10 000 dollar atrofida to‘y xizmatlariga boraman. Shunga yarasha soliqdan qochmaymiz. Litsenziyamiz ham eng yuqori toifadagisi, yillik va oylik daromad soliqlarini, deklaratsiyalarni o‘z vaqtida to‘lab boramiz. Biz bergan soliqlar pensiyalarga, bolalar uyiga ketadi. Xodimlarimni ham maosh bilan ta’minlayman, bundan xursandman”, - deydi xonanda.
Bundan tashqari jonli ijroda kuylangan qo‘shiqlarni asosan Andijon xalqi alohida qadrlashini aytarkan, poytaxtda xizmat mahali qo‘shiq avjiga chiqqanda “tugat-tugat” deyishlari san’atkorning kayfiyatiga va ruhiyatiga og‘ir botishini yashirmadi.
Nega Jaloliddin Ahmadaliyev reklamalarda ko‘rinmaydi?
Ko‘plab mashhurlardan farqli o‘laroq, xonanda tijoriy reklamalardan, xususan, uy-joy va qurilish loyihalaridan mutlaqo qochadi. Bunga sabab - muxlislar oldidagi mas’uliyat hissidir.
“Uy-joy reklamalari bo‘yicha ko‘p murojaat qilishadi. Faqat bir marta yaqin tanishim uy-joy qurilishini reklama qilishimni iltimos qildi, yo‘q deyolmadim. Juda katta narx aytib yuboraman rad etish uchun. Chunki bu juda nozik narsa. Ertaga o‘sha uyning kadastri chiqmay qolsa, gazi kelmay qolsa ham odamlar “sen aytganding-ku”, deb meni aybdor qiladi. Inson hayotiga zarar keltiradigan narsalarni pul uchun hech qachon reklama qilmayman. Lekin rostdan foydali, o‘zimga yoqqan narsani tekinga ham yoritib berishim mumkin”.
Jaloliddin Ahmadaliyevning samimiy e’tiroflari shundan dalolat beradiki, u katta sahnaga va mashhurlikka erishgan bo‘lsa-da, qalbidagi soddalik hamda ichki qadriyatlarini saqlab qolishga harakat qilmoqda. Cho‘qqidagi behalovatlik, ketma-ket to‘y xizmatlari va shou-biznesning yozilmagan qoidalari orasida u hali ham o‘z halovatini hamda ilk yillardagi haqiqiy ijodiy ishtiyoqini izlamoqda. Millionlab tinglovchilar esa xonandadan faqat to‘ybop taronalarni emas, balki aynan o‘sha qalb tubidan otilib chiqqan, dardli va samimiy qo‘shiqlarning davomini kutib qoladi.
