Турли сабаблар билан турт мучаси соғ жигарбандидан воз кечиб, боласини меҳрибонлик уйларига ташлаб кетган оналар қанчадан қанча. Фарзанд қадрига етмаганлар сабр ва матонатни бешариқлик Малоҳат опадан ўргансин.
56 ёшли Малоҳат Мудумарова Бешариқ тумани Олтинкўл маҳалласида туғма ногирон ёлғиз ўғли билан умргузаронлик қилиб келмоқда.
40 ёшимда она бўлдим
«Биринчи оилам билан 10 йил яшадим. Тоғамга келин бўлган эдим. Фарзанд кўрмадик. Иккинчи рўзғоримдан 2004 йилда ўғлим Яҳёбек туғилди. У туғма ногирон эди, шу сабаб оилам бузилди. Ўғлим 5 ёшга тўлганида ота уйга қайтиб келишга мажбур бўлдим. Бошимга не савдолар тушган бўлса ҳам отасидан нолимайман.
40 ёшда она бўлганим учунми ҳомила яхши ривожланмаган экан. Шифокорлар ё мен ё ўғлим нобуд бўлишини айтишди. Лекин минг шукрки иккимиз ҳам омон қолдик. Барча оналарни ҳаётда сабрли бўлишга чақираман», — дейди Малоҳат Мудумарова.
Кучдан қолгунча ўғлимни елкамда кўтараман
Ташқари қаҳратон қиш бўлса-да, Яҳёбек тоза ҳавога чиқишни хоҳлайди. Она-бола уйда жуда кам ўтиришади.
«Вақтимиз деярли кўчада, тоза ҳавода ўтади. Яҳёбекни доим елкамда опичлаб юраман. Сайр қиламиз, дўконларга олиб борамиз. Болам улғайиб, вазни ҳам ортди. Лекин шунда ҳам доим кўтариб юраман. Бу менга одат бўлиб қолган. Ўғлим далага, кенгликка талпинади. Буни унинг нигоҳларидан пайқайман. Кўчада сайр қилишни хуш кўради.
