Tarix sahnida bor-yo‘g‘i 69 yil yashagan sovet ittifoqida barcha ishlar yolg‘on ustiga qurilgan edi. Mamlakat ichki va tashqi siyosatda boshqacha ish tutar, ommaga esa tamomila boshqa ma’lumotlar berilardi.

Masalan, 1980-yillarda sovet armiyasi Afg‘onistonda bosqinchilik urushini olib borar, shuningdek, Afrika va Osiyoning ayrim mamlakatlarida vaziyatni izdan chiqarib, qurolli qo‘zg‘olonlar tashkil etishda qatnashardi. Sovet matbuoti va televidaniyesi esa «SSSR eng tinchliksevar mamlakat» deb targ‘ibot olib borar edi.

Shuningdek, bu davlatda ko‘plab ishlar ommadan yashirilgan va sodir bo‘lgan aksariyat halokatlar odamlardan sir tutilgan.

1957 yilda Chelyabinsk viloyatida joylashgan radioaktiv moddalar ishlab chiqaruvchi zavodda sodir bo‘lgan halokat, 1961 yilda Gagarindan avval fazoga uchishga tayyorlangan kosmonavt Valentin Bandarenkoning fojiali o‘limi, 1960 yilda Boyqo‘ng‘irda qit’alararo ballistik raketaning parvoz oldidan portlab ketishi, 1986 yilda Chernobil AESda yuz bergan avariya shular jumlasidan.

Hatto ayrim fojialar haqida xorij matbuotida aniq faktlarga asoslangan xabar berilsa, u rad etilgan yoki halokatning ko‘lami juda kamaytirib ko‘rsatilgan.

1986 yilda Chernobil AESda sodir bo‘lgan halokatdan so‘ng havoga ko‘tarilgan radioaktiv moddalar G‘arbiy Yevropagacha yetib borgan. G‘arb matbuoti SSSRda yirik atom halokati sodir bo‘lgani haqida yozayotganida Moskva televideniyesi mamlakatga Chernobil AESda kichik nosozlik ro‘y bergani, hodisa oqibatlari tezda bartaraf etilishi haqida xabar berayotgandi

SSSRda sodir bo‘lgan ko‘plab halokatlar sovet ittifoqi parchalanib ketishi arafasida yoki undan keyin oshkor bo‘ladi. Ungacha odamlar hech narsani bilmagan.

Turli halokatlarni yashirishdan maqsad bitta bo‘lgan: «Sovetlar mamlakatida hammasi zo‘r, odamlar baxtli va farovon yashayapti. Bu yerda odamlarning bavaqt o‘limiga sabab bo‘ladigan halokatlar sodir bo‘lmaydi».