Qozog‘istondagi notinchliklar ortidan bu hafta Aleksandr Lukashenkoning bayonoti eng shov-shuvli mavzu bo‘ldi. Belarus prezidenti Kollektiv xavfsizlik shartnomasi tashkilotining Qozog‘iston bo‘yicha o‘tkazilgan sammitida O‘zbekistonga ochiqchasiga tahdid qildi.

Foto: Pul Pervogo / Telegram

«Qozog‘istondagi voqealar saboq bo‘lishi kerak deganimiz hammadan ham avval O‘zbekistonga taalluqli. Agar saboq olinmas ekan, bizdagi ma’lumotlarga qaraganda, ularning nigohi O‘zbekistonga ham qaratilgan», – dedi Lukashenko.

Bu bayonot KXShTga qaytarish uchun O‘zbekistonga qilingan bosim sifatida qabul qilindi. Lukashenkoning o‘zi ham yaxshi tushunadi: O‘zbekistondagi siyosiy vaziyatni Qozog‘istondagiga taqqoslab bo‘lmaydi. Qozog‘istondagi tinch va demokratik namoyishlar qon to‘kilishi va xunrezlikka aylanib ketganiga sabab – u yerdagi qo‘shhokimiyat.

Ko‘plab ekspertlarning fikricha, suyultirilgan gaz narxi oshishi sabab boshlangan namoyishlar Qozog‘istondagi pishib turgan siyosiy bo‘linishni, ya’ni elboshi Nazarboyev va prezident To‘qayev klanlari o‘rtasidagi ziddiyatni chuqurlashtirib yuborgan.

Namoyishchilarning gaz narxini pasaytirish talabi 4 yanvar kuniyoq bajarildi, lekin endi ular boshqa narsani – hokimiyatga kelganiga 30 yildan oshgan Nazarboyevning ketishini talab qilayotgandi. Turgan gapki, bu talab To‘qayevning foydasiga ishlardi. Boshqacha aytganda, prezidentda namoyishlar bahona Nazarboyevning kadrlaridan qutulish imkoniyati tug‘ildi.

Foto: Pavel Aleksandrov / TASS

To‘qayev bu imkoniyatdan foydalandi, u 5 yanvar kunining o‘zida ketma-ket uchta muhim qarorni qabul qildi: hukumat iste’foga chiqarildi, Milliy xavfsizlik davlat qo‘mitasi raisi, Nazarboyevning uzoq yillik safdoshi Karim Masiyev ishdan bo‘shatildi, va asosiysi elboshiga tegishli mansab – Xavfsizlik qo‘mitasi raisi lavozimiga o‘zini tayinladi.